யக்ஷகானம் (மீண்டும் சுஜாதா)

”கணேஷ அது என்னனு பாருப்பா.. நான் இங்கே இவரோட கொஞ்சம் பேசிக்கிட்டிருக்கேன்”

“சரி சார்.. இதோ பார்க்கிறேன்”

“கவலை வேண்டாம் ஸ்ரீரங்கம் ரங்கராஜன்.. வசந்துக்கு எதுவும் நிகழாது”

“இரண்டு விஷயம்.. என்னை வாக்கியத்துக்கு வாக்கியம் ஸ்ரீரங்கம் ரங்கராஜன் என்று நீளமாக கூப்பிட வேண்டாம். என்னை பூலோகத்தில் எல்லோரும் சுஜாதா என்று கூப்பிடுவார்கள்.. நீங்களும் சுஜாதா என்றே கூப்பிடலாம்.. வசந்துக்கு எதுவும் ஆகாது என்று எனக்குத் தெரியும். அவனால் மத்தவர்களுக்கு எதுவும் ஆகாமல் இருந்தால் சரி”

”உங்களுக்கு விப்ரநாராயணர் சிறப்பு அழைப்பு தந்திருப்பதாக அறிந்தேன்.. அதற்கு உதவுவதே என் பணி... நீங்கள் இங்கே யாரையெல்லாம் பார்க்க நினைக்கிறீர்களோ என்னிடம் சொல்லவும்; நான் ஏற்பாடு செய்கிறேன்”

“சற்று அவகாசம் தாருங்கள்—ஒரு பட்டியலே தருகிறேன்—நீங்கள் என்னை மன்னிக்க வேணும். இப்படி அட்சர சுத்தமா தமிழ் பேசறது எனக்கு அலர்ஜி. யாதார்த்தமா பேசலாமே.. இல்லேன்னா சாண்டில்யன் கதை மாதிரி நீள நீளமா வாக்கியம் வரும்”

“அதுவும் சரி தான்.. ஆனால் எனக்கு உங்கள் வழக்கப்படி பேசி பழக்கமில்லை.. ஆனால் நீங்கள் பேசினால் புரியும்.. நீங்கள் கதை புனைபவர் என்று சொன்னார்கள்.. உங்கள் படைப்பில் யக்ஷகானம் வைத்து ஒரு புனைவு செய்திருக்கிறீர்கள் என்று ஞாபகம்”

“அட ஆச்சரியமா இருக்கே.. என் கதை உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்.. அது மூன்று நிமிஷம் கணேஷனு ஒரு த்ரில்லர்.. யக்ஷகானத்தில் வரும் நிமிஷா, நிமிஷா, நிமிஷா அப்படினு அந்த வார்தை மூணு தரம் சொன்னவுடனே குண்டு வெடிச்சி ஒரு விஐபியை கொல்ற மாதிரி பிளாட்.. இந்த கணேஷ் வசந்த் தான் அதை பிரேக் பண்றமாதிரி எழுதினேன்.”

“ஞாபகம் இருக்கிறது ஸ்ரீரங்.... மன்னிக்கவும் சுஜாதா. இங்கே ஒரு பெரிய நூலகமே இருக்கிறது.. அதில் தான் எடுத்து படித்தேன்.”

“ஆஹா லைப்ரரி இருக்கா அதும் போதும் எனக்கு.. “

” யக்ஷகானம் பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் சொல்லமுடியுமா”

”அது வந்திட்டு... ஆந்திரா, கர்நாடகாவிலே அதும் பேரு யக்ஷகானம். தமிழ்நாட்டிலே ‘பாகவத மேளா’னு கூட சொல்வாங்க.. பழைய குறவஞ்சி நாடகம் கூட இந்த டைப் தான். பெங்கால்ல இதை “யாத்ரா” னும் அஸாமில “பாவநா” அப்படினு சொல்வாங்க.. நீங்க “பொன்னியின் செல்வன்” படிச்சிருப்பீங்க”

“ஆமாம் படித்திருக்கிறேன்.”

“அதில கூட தேவராளன் தேவராட்டி டான்ஸ் வருமே.. அதெல்லாம் இந்த மாதிரி இசை நாடகம் தான். தமிழ்ல கோபால கிருஷ்ண பாரதியாரோட “நந்தனார் சரித்திரம்” ரொம்ப பிரசித்தம்.. அதே மாதிரி தெலுகிலே தியாகராஜர் “ பிரஹல்லாத பக்த விஜயம்” அப்படினு பண்ணிருக்கார்.. அதுவும் இந்த டைப் தான். தமிழ்ல மெரட்டூர் வெங்கட்ராம சாஸ்த்திரி, ஷாஹாஜி மஹாராஜா இவங்கெல்லாம் கூட இந்த மாதிரி இசை டிராமா போட்டிருக்காங்க”

‘இதோ கணேஷும் வசந்தும்”

வசந்தை ஆலிங்கனம் செய்தபடி ஒரு ஆசாமி

(தொடரும்)

கடிதம்-2

கடிதம் என்று சொன்னாலே காதல் இல்லாமல் இருக்காது. எனது குடும்ப நண்பர் ஒருவர் ”பேனா நண்பராக” ஒரு பெண்ணுடன் அறிமுகமாகி ரொம்ப நாள் சுவாரசியமாக கடிதம் எழுதிக் கொண்டிருந்தார்.

அந்தப் பெண் தீடீரென “ஐ லவ் யூ” என்று கடுதாசி போட்டுவிட்டது. மனுஷன் முதலில் தயங்கினார். என்னைப் போல புண்ணிய ஆத்மாக்கள் எதற்கு இருக்கிறோம்.. அவரை உசுப்பேத்தி சம்மதம் பெற்றோம். அதன் பின் இரண்டு கடிதங்கள்.. அந்தப் பெண் இலங்கையிலிருந்து வந்த அகதி என்று தெரிந்தது. நண்பர் குடும்பம் அவசரமாக அவருக்கு சொந்தத்தில் ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வைத்து விட்டார்கள்.. அந்த இலங்கைப் பெண் என்ன ஆனாள் என்று தெரியவில்லை..

அகிலன் அவர்களின் “ஆனால் “ என்ற கதையை என்னால் மறக்கவே முடியாது.. 1954 லிலேயே இத்தனை சுவாரசியமான ஒரு கதை இருந்திருக்க முடியுமா என்று இப்போதும் வியக்கிறேன்.

திருச்சியிலிருக்கும் கல்யாணராமன்.. குன்னூரிலிருக்கும் தியாகராஜன் இவர்களின் கடிதங்களே கதை.

கதை 1954 செப்டம்பர் 15 கல்யாணராமனின் கடிதமாய் தொடங்கி அதே செப்டம்பர் 30 தியாகராசனின் அவசரத் தந்தியுடன் முடிகிறது.

அப்போதே பெண்களை இவ்வளவு உன்னிப்பாக “அப்சர்வ்” செய்யும் பழக்கம் இருந்திருக்கிறது.

ஹாய்ஸத்துக்குப் பஞ்சமில்லாத நடை.

(கடித சுவாரசியம் இன்னும் தொடரும்)

கடிதம்-1

பேப்பர் பேனா எடுத்து கடிதம் எழுதி தபாலில் சேர்த்து, பின்னர் பதில் வந்து அதை சிலாகித்து இல்லை வருந்தி பதில் போட்டு... இப்போதெல்லாம் இந்த சுவாரசியம் வழக்கொழிந்தே விட்டது எனச் சொல்லலாம். எல்லாம் இமெயில், எஸ்.எம்.எஸ் புண்ணியம்.

இந்த நவீன சாதனங்கள் நேரக் குறைப்பு செய்திருக்கின்றன.. நேரத்தோடு சுவாரசியக் குறைப்பும், அந்நியோந்யக் குறைப்பும் சேர்ந்து விட்டது

கடிதம் என்று சொன்னாலே எனக்கு பண்டித நேருவின் ஞாபகம் தான் வரும். அவரின் Glimpses of World History இந்திரா காந்தி அவர்களுக்க் நேரு எழுதிய கடிதங்களின் தொகுப்பு. அதில் ஒரு கடிதம்.. நான் அடிக்கடி குறிப்பிடும் வரிகள்

It was about a man from South India who came to Kraunasuvarna, it was a city somewhere near modern Bhagalpur in Bihar.

This man, it was written, wore round his waist copper plates and on his head he carried a lighted torch. Staff in hand, with proud bearing a lofty steps, he wandered about in this strange attire and anyone asked him the reason for his curious get-up he told that his wisdom was sop great that he was afraid his belly would burst if he did not wear copper plates round it; and because he was moved with pity for the ignorant people round about him who lived in darkness he carried the light on his Head.

(நேருவை முழுசாத் தெரிஞ்சிக்க அவரோட இந்த புத்தகத்தை படிக்க சிபாரிசு செய்கிறேன்)

இந்த கடித வரிகளை படிக்கும் போதெல்லாம் எனக்கு தியாகராஜரின் வரராக லயஜ்ஞுலு என்ற கீர்த்தனை வரிகள் ஞாபகம் வரும்


“ஸ்வரஜாதி மூர்ச்சநா பேதமுல் ஸ்வாந்த மந்து தெலியக யுண்டிந
வரராக லயஜ்ஞுலு தாமநுசு வதரேரயா”

அதாவது ஸ்வரம், ஜாதி மூர்ச்சனை ஆகியவற்றின் வேறுபாடுகளைத் தம் உள்ளத்தில் அறியாதவர்களாயினும் சிறந்த ராக தாள வித்வான் மாதிரி பிதற்றி திரிகின்றனர் என்று அர்த்தம். இது ஸங்கீத லோகத்திற்கானது மட்டுமல்ல.

சிலப்பதிகாரத்தில் மாதவி கோவலனுக்கு எழுதிய கடிதம்

இரவிடைக் கழிதற்கு என்பிழைப்பு அறியாது
கையறு நெஞ்சம் கடியல் வேண்டும்

மாதவியை கணிகையர் குலத்தவளாகவே இளங்கோ அறிமுகம் செய்கிறார். ஆயினும் தான் பண்பு நெறி தவறாதவளே என அவளே கடிதம் வழி சொல்வதாகவும் காட்சி அமைக்கிறார்

நான் இந்த சுவாரசியங்களை இன்னும் விடாமல் வைத்திருக்கிறேன்.

ராஜீவ் காந்தி அவர்களின் மரணத்தின் போது அதற்கு வருந்தி ஓர் இரங்கல் கடிதம் சோனியா காந்தி அவர்களுக்கு எழுதியதும் அவர் அதற்குக் கைப்பட எழுதிய கடிதத்தில் ,’ நான் உங்கள் அன்பிற்கு நன்றிக் கடன் பட்டிருக்கிறேன். உங்களுக்கு நானும் பிரியங்காவும், ராகுலும் நன்றி சொல்கிறோம்” என்று எழுதியது இப்போதும் எனது சேகரிப்புப் பொக்கிஷத்தில்

மொரார்ஜி தேசாய் அவர்களின் சுய சரிதையில், அமெரிக்க தூதுவர் ஒருவரிடம் பண்டித நேரு அவர்களின் முகம் காட்டாப் பேச்சுதான் அமெரிக்கா பாகிஸ்தானை ஆதரிப்பதற்கு காரணம் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். இதைப் படித்து ஆவல் காரணமாக அவருக்கு நான் எழுதிய கடிதத்துக்கு அவர் சாதாரண Inland லெட்டரில் தன் கைப்பட எனக்கு எழுதிய பதில் கடிதமும் (விளக்கக் கடிதம்) என் பொக்கிஷத்தில் ஒரு முத்து

நான் வியந்த சட்ட நிபுணர்களில் மறைந்த நீதியரசர் M. ஸ்ரீநிவாசன் அவர்களும் ஒருவர். அவர் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் நீதியரசராக இருக்கும்போது நான் அனுப்பிய தீபாவளி வாழ்த்துக்கு தன் கைப்பட பாராட்டியும் வாழ்த்தியும் எழுதிய கடிதம், பின்னர் ஹிமாசல பிரதேச உயர்நீதி மன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக பதவி உயர்வு பெற்று சென்றிருந்த அவர் என் திருமணத்திற்கு அனுப்பிய ஆசிர்வாதக் கடிதம்.. என் நினைவில் நீங்கா இடம் பெற்றவை

(கடித சுவாரசியம் இன்னும் தொடரும்)

வைகுண்ட பிரவேசம்-2 (மீண்டும் சுஜாதா)

”பாஸ் என்ன இது மௌண்ட் ரோடு ரெஹேஜா டவர்ஸ் மாதிரி இருக்கு; மேலோகம்னா வேற மாதிரி கற்பனை பண்ணிண்டிருந்தோமே எல்லாரும்”

அந்த முகப்பு மிகப் பிரம்மாண்டமாய்... வழுக்கும் தரைகள்.. மூன்று பவுண்டன்கள்.. பீய்ச்சியடிக்கும் தண்ணீர்... அதற்கு கலர் சேர்க்கும் Focus லைட்கள்... சுத்தம் என்றால் அப்படி ஒரு சுத்தம்..

க்யூப் டைப்பிலான லிப்ட்கள்.. அவற்றில் சிரித்த முகங்களுடன் மனிதர்கள்.. அங்கும் இங்கும் உலாவும் சீருடை தரித்த சிப்பந்திகள்..

”சார் நிஜமாவே இது மேலோகம் தானா.. என்னவோ JFK ஏர்போர்ட் மாதிரி இருக்கு”

“ஏம்பா! எனக்கு மட்டும் என்ன தெரியும்; நான் என்ன பத்து தரம் இங்கே வந்து போயிருக்கேனா”

பார்ப்பதற்கு பளிச்சென்றிருந்த ஒரு பெண் சிப்பந்தி மூவரையும் அணுகி,

“நீங்கள் அந்த வரிசையில் நின்றால் உதவியாக இருக்கும்; அதுவுமில்லாமல் நீங்களும் அதிக சிரமம் இல்லாமல் இருக்கலாம்”

“மிஸ்; நான் உங்களை ஒரு கலை விழாவில பார்த்திருக்கேன்”

“வசந்த்.... இங்க இந்த ட்ரிக்கெல்லாம் எடுபடாது... அவாள்ளாம் மேலோகப் பிரஜைகள். மந்திரமெல்லாம் தெரிஞ்சி வச்சிருப்பா.. உன்னை டபக்குனு ஆட்டுக்குட்டியா மாத்திட்டானா கஷ்டம்”

“சார் நல்லவேளை ஞாபகப்படுத்தினீங்க.. இல்லேன்னா நான் ஆடா மாறி... பாஸுகு வேற மட்டன்னா பிடிக்காது”

“உன்ன திருத்தவே முடியாதுடா வசந்த்”

பளிச் பெண் காட்டிய வரிசை டிக்கெட் கௌண்டர் மாதிரி இருந்த இடத்தை நோக்கி நீண்டிருந்தது..

கௌண்டர் ஆசாமி வரிசையில் வரும் எல்லார் தலையிலும் தொப்பி மாதிரி ஒரு சமாச்சாரத்தை வைத்து பின் அங்கிருந்த கம்யூட்டர் மாதிரி ஒரு வஸ்துவிலிருந்து என்னவோ படித்துக் காட்டி பின்னர் ஒரு அட்டையைக் இடுப்பில் கட்டினான்.


“பாஸ் கன்பார்ம். இது வைகுண்டம் தான்.. பாருங்க தலைல சடாரி வைக்கிறாங்க”

”வசந்த்.. கேலி பண்ணாத.. சடாரி எதுக்கு வைக்கிறாங்க தெரியுமா”

“சொன்னா தெரிஞ்சுக்கிறேன்..”

”சடம் என்றால் போன ஜென்மா வினையான காற்று; பிறக்கிற குழந்தை முன் ஜென்மா வினையால அழறது. பெருமாள் பாதம் படறதினால போன ஜென்மா வினையெல்லாம் முறிஞ்சிடறது. நாம பெருமாள் பாதம் தேடி போகலேன்னாலும் அவர் நம்மைத் தேடி வருவார்.. அது தான் இது”

”சார்... உங்க பிரெண்ட் அப்துல் கலாம் ஒரு தரம் சுவாமி சிவானந்தரிடம் கேட்டாராம் How can I find my right teacher? அதற்குச் சிவானந்தர் சொன்ன பதில் - When the student is ready, the Teacher arrives! – Wings of Fire ல் படிச்சிருக்கேன்... அது மாதிரி பகதன் ரெடின்னா ஸ்வாமியும் ரெடி.. அதானே”


இப்போது சுஜாதாவின் முறை.. தொப்பி மாட்டினவுடன்.. கௌண்டர் ஆசாமி பவ்யமானான்..

“அய்யா நீங்கள் தானே ஸ்ரீரங்கம் ரங்கராஜன்...”

“ஆமாம்பா .. ஆனா ஸ்ரீரங்கத்தில் நான் மட்டும் ரங்கராஜனில்லை”

“அய்யா இந்த கருவி மூலம் உங்களின் விதியைப் படிக்க இயலும்.. இதை பூவுலகில் தலையெழுத்து என்று சொல்கிறீர்கள் அல்லவா. அதுதான்;.. இங்கே பல வருஷ காலம் பிரஜையாயிருக்கும் ஒருவர் புதிதாக கவர்ந்து கொண்டுவரப்படும் உயிர்க்கு சிறப்பு பிரஜா அந்தஸ்த்து அளிக்க பரிந்துரைக்க முடியும்.. அப்படி ஓரு பரிந்துரை ஒருவர் உங்களுக்கு செய்திருக்கிறார்”

“ எனக்கா .. யாருப்பா அது ரொம்ப ஆச்சரியமா இருக்கே”

“அவர் இப்போது ஸ்ரீஹரியின் சந்நிதியில் இருக்கிறார்.. அவர் பெயர் விப்ர நாராயணர்”

“ ரங்கநாதா !!... தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரா !!! .. அவரை நான் தரிசிக்க முடியுமா“

“ஆமாம்.. அவரேதான். நிச்சயம் சந்திக்க இருக்கிறீர்கள். இது உங்களுக்கான அடையாள அட்டை.. உங்களின் படைப்பான இந்த இருவரும் உங்களுடனே இருப்பதற்கும் அனுமதி உண்டு... இதோ அந்த வாயில் வழியாக செல்லுங்கள். ஒரு தோட்டம் வரும்.. அங்கே தாடியுடன் ஒரு பெரியவர் இருப்பார்.. அவர் உங்களுக்கு வழிகாட்டியாக நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.. அவரிடம் மேல்விவரங்கள் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.....வந்தனம்”

“கணேஷ்.. இது ஒன்ணும் கனா இல்லியே.. நிஜமாகவே தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரா !! எனக்கு பிரமிப்பா இருக்குப்பா”

“எனகும் தான் சார்.. அவன் சொன்ன மாதிரி அந்த வாசல் வழியா போவோமே”

கௌண்டர் ஆசாமி காண்பித்த வாசல் அந்த ஹாலின் ஒரு மூலையில் இருந்தது.. மூவரும் நடந்தனர்.

“கைடா ஒரு பெண் பிள்ளையைப் போட்டால் சௌகரியமா இருக்காதோ..”

நீ சும்மா இருக்க மாட்டே இப்போ”

அந்த வாசல் கொஞ்சம் உயரம் குறைச்சலாக இருந்தது.. குனிந்து வெளியில் வந்தால்.. மிக விசாலமான் இடம்.. ரம்மியமான தோட்டம்.. தாடி வைத்த பெரியவர் அவராகவே நாடி வந்தார்

“வந்தனம் நான் தான் இங்கே உங்களுக்கு வழிகாட்டியாக நியமிக்கப் பட்டுள்ளேன் நீங்கள் ஸ்ரீரங்கம் ரங்கராஜன்.. இது கணேஷ்.. சரி தானே.. வசந்த் என்று இன்னொருவரும் வருவதாக தகவல்.. அவரெங்கே”

”பாஸ் இங்கே சீக்கிரம் வாங்க “ என்ற வசந்தின் அலறல் பின்னாலிருந்து கேட்டது

(தொடரும்)

குட்டிக் கதை-4 கோணல் புத்தி

ஒரு வேட்டைக்காரன். அவனிடம் இருந்த வேட்டை நாய் தண்ணீரின் மேல் நடக்கும். தன் நண்பன் ஒருவனிடம் இந்த நாயின் அபார சக்தியை காண்பிப்பதற்காக வேட்டைக்கு கூட்டிச் சென்றான். ஒரு குளக்கரையில் இருந்து கொண்டு அங்கே நீந்திக் கொண்டிருந்த வாத்துகளை சுட்டான்.. ஒவ்வொரு முறையும் அந்த விசித்திர நாய் தண்ணீரில் நடந்து போய் சுடப்பட்ட வாத்துகளை கவ்வி எடுத்து வந்தது.

வேட்டைக்காரன் நணபனைப் பார்த்து “எப்படி என் நாய் ”

“ஆமாம். உன் நாய்க்கு நீந்தத் தெரியாது போலிருக்கே”


நீதி: சிலருக்கு எப்பவுமே கோணல் புத்தி

(ஷிவ் கேராவின் You Can Win புத்தகத்திலிருந்து)

வைகுண்ட பிரவேசம்-1(மீண்டும் சுஜாதா)

ஒரு நீளமான டிரெயின் மாதிரி வாகனத்தில் சுஜாதா தனது கணேஷ், வசந்த் சகிதம் பிரயாணம். மேக மண்டலங்களில் அசாத்திய வேகத்தில் அந்த வாகனம் பிரயாணிக்கிறது...

சற்று நேரத்தில் ஒரு உயர்ந்த கட்டிடத்தின் வாசலில் அந்த வண்டி நிற்கிறது.. ரயில்வே ஸ்டேஷன் போலவே பலர் இறங்குகின்றனர். பிளாட்பாரம் இல்லை.. எல்லாம் அப்படியே அந்தரத்தில் நிற்கின்றனர்.

“பாஸ் இது என்ன இடம்.. ராத்திரி பத்தரை மணிவாக்கில சுஜாதா சார் கூப்பிட்டாரேனு டிவில பாலமுரளிகிருஷ்ணா கச்சேரியைக் கூட தியாகம் பண்ணிட்டு வந்தேன்.. மேக மேகமா வந்ததே”

“வசந்த் நீ ராத்திரி என்ன மாதிரி டிவி ப்ரோகிராம் பார்ப்பேனு எல்லாருக்கும் தெரியும்.. பேசாம வா”

“எல்லாம் என் நேரம் பாஸ். சார் எழுதி எழுதி வசந்த ஒரு சோக்காளியாவே தெரியறான் இல்ல.. இது என்ன இடம்.. எதுவும் புது கேஸ் எடுத்திண்டிருக்கேளா.. சொன்னா என்ன கொறஞ்சா போய்டுவேள்”

“ஏம்பா வசந்த் இன்னும் புரியலையா. எனக்கு பூமில ஆயுசு முடிஞ்சது.. இது மேலோகம்.. என்னால படைக்கப்பட்ட நீங்க ரெண்டு பேரும் கூட வந்திருக்கேள்.. கணேஷைக் கூப்பிட போகும் போது அவன்கிட்ட விபரம் சொல்லிட்டேன்.. உன் கிட்ட சொல்லாம கூட்டிண்டு வந்தது தப்புதான்”

“சரிதான்.. கதையில தான் பாஸ் எல்லாத்தியும் முன்னயே தெரிஞ்சிண்டு பலியாடு மாதிரி சில எடத்துக்கு என்ன அனுப்புவார்.. அதையே மெயிண்டய்ன் பண்றாரு”

வெள்ளை சட்டை வெள்ளை பேண்ட் சகிதமாக அங்கே ஒருவன் வந்தான்..

‘எல்லோரும் வரிசையில் நில்லுங்கள்.. இது தான் மேலுலக முன்றில்.. இன்னும் சற்று நேரத்தில் கதவுகள் திறக்கப்படும்”

“இந்தோ பார்ப்பா இந்த சாருக்குதான் தமிழ் ப்ரீத்தி ஜாஸ்தி.. ஒரு நாலு வார்த்தை கொடுத்து இதில எது தமிழ் வார்த்தை இல்லை இப்படியெல்லாம் கேள்வி போடுவார்.. முன்றில் னா என்ன”

“நான் சொல்றேன் வசந்த்.. முன்றில் னா கிட்டத்தட்ட ரிசப்ஷன் மாதிரி..

கள்ளின் வாழ்த்திக், கள்ளின் வாழ்த்திக்,
காட்டொடு மிடைந்த சீயா முன்றில்

அப்படினு புறநானுறில் வருது”


“அடடா இங்கே வந்தும் கற்றதும் ... பெற்றதும் மாதிரி ஆரம்பிச்சுட்டார்”

”வசந்த் ... என்ன இது சார்கிட்டே போய்... பேசாமா வா”

“ ஓகே பாஸ்”

சற்று நேரத்தில் அந்த மாபெரும் கதவு கொஞ்சம் கூட சப்தமில்லாமல் மெதுவாகத் திறந்தது...

உள்ளே......

மீண்டும் சுஜாதா....

தமிழ் எழுத்துலகில் பல வருஷம் பல தளத்தில் இயங்கிய எழுத்தாளர் சுஜாதாவின் நினைவாக இந்த தொடர்.. இந்த தொடரின் ஹீரோ அவர் தான்..

நம் ஆதர்ச சுஜாதா தனது கணேஷ், வசந்த் சகிதம் வைகுண்ட பிரவேசம் செய்வதில் கதை தொடங்குகிறது.. அவர் அங்கே ஆழ்வார்கள் பின்னர் கைலாயத்தில் நாயன்மார்கள் இன்னும் பிற சங்கத் தமிழ் புலவர்களையும்.. சந்திக்கிறார்.. பல ஆங்கில, தமிழ் எழுத்தாளர்களையும் அங்கே மறு உலகத்தில் சந்திக்கிறார் கூடவே கணேஷ் வசந்த்..

இந்தத் தொடரின் பதிவுகள் ”மீண்டும் சுஜாதா” என்ற தலைப்பின் கீழ் பதியப்படும். ஒவ்வொரு பதிவும் தனித் தனி தலைப்பிட்டதாக இருக்கும்..

முதல் பதிவு இன்னும் இரண்டு தினங்களில்...

கிராமர் கிருஷ்ணமூர்த்தி-3

”நாளை சென்னை வருகிறேன்.. இந்த விமானத்தில் வருகிறேன்” என்று கிராமர் கிருஷ்ணமூர்த்தியிடம் இருந்து ஒரு இமெயில்.. மனுஷன் அமெரிக்கா போயிருந்தார். அவரோட மூத்த பையன் அங்கே இருக்கான். ஒரு மாசம் இருந்துவிட்டு வருகிறார்.. ஒரு சர்ப்ரைஸ் தரலாமே என்று ஏர்போர்ட் போயிருந்தேன்.

சென்னை ஏர்போர்ட் நிர்வாகம் இன்னும் சில விஷயங்களில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.. டாய்லெட் இத்தனை சுகாதாரக் குறைச்சலாக இருக்க வேண்டாம்..


விடிகாலை நேரத்தில் வந்த அந்த விமானத்தில் தான் கிராமர் கிருஷ்ணமூர்த்தி வந்தார். என்னை ஏர்போர்ட்டில் எதிர்பார்ர்கவில்லை..


“என்னப்பா வேற யாரையும் ரிசீவ் பண்ன வந்தியா”

“இல்ல சார் உங்கள அழைச்சிண்டு போகத்தான் வந்தேன்”

“சரி வா போகலாம்”

”பயணம் எல்லாம் எப்படி சார் பையன்,, மாட்டுப்பொண்ணு எல்லாம் சௌக்கியம இருக்காளா.. உங்க பேரப் பசங்க”

“எல்லாம் சௌக்க்கியம்.. ரொம்ப சுத்தி பாக்க முடியல.. ஆனா முக்கியமான சில இடம் பார்த்தோம்.. பையன் எல்லாம் வீடியோ எடுத்தான்.. கொண்டு வந்திருக்கேன்.. சாவகாசமா பார்க்கலாம்.. ஆமா நீ உன் கார்ல தானே வந்தே”

“ஆமாம் சார்.. ஏன் கேட்றேள்”

“இல்லப்பா.. இங்கேர்ந்து போனேன் இல்லியா .. எம் பையன் ஏர்போர்ட் வந்திருந்தான். ஆனா டாக்ஸி பிடிச்சி வந்தான்.. ஏன்னு கேட்டேன்.. தன் கார் சின்னது.. நாலு பேர் தான் சௌகரியமா போலாம்.. இப்படி ஏதேதோ சொன்னான்.. அதான் கேட்டேன்”

“ஓஹோ... இப்படியெல்லாம் யோசிக்கணுமா”

“ஏம்பா பொஸ்தகம் வேணுமின்னு மெயில் பண்ணியே.. இங்க மதராஸில கிடைக்காததா”

”அதில்ல சார்.. அங்கெல்லா எல்லா பொஸ்தகமும் பேப்பர் பேக் எடிஷன் வரும்னு ஒரு சிநேகிதன் சொன்னான்.. அதான்.. சரி நீங்க தான் போய்ருக்கேளேனு ஒரு மெயில் அனுப்பினேன்”

“அது சரி.. பொஸ்தகம் பேர் சரியா அனுப்ப வேண்டாமா.. வெறுமன எழுதினவன் பேரு மட்டுமிருந்தா போதுமா பொஸ்தகப் பேரு.. யார் பப்ளிஷர் இதெல்லாம் வேண்டாமா”

இதற்குள் அவர் வீடு வந்துவிட்டது..

“ஏம்பா உனக்கு எத்தனை தடவை சொல்லிருக்கேன்.. கோலத்து மேல காரை நிறுத்தாதேனு.. எத்தனை சிரமப்பட்டு கோலம் போடறா.. பாரு டயரை தேச்சி நிறுத்தி அழிச்சிட்டே”

“ I am sorry Sir.. I will not repeat this again”

மாட்டிக் கொண்டேன்..

ஆங்கில சொற்றொடருக்காக மனுஷன் காத்திருந்த மாதிரி தோன்றியது..

“நீ உள்ள வா”... முகம் கொஞ்சம் கடுப்பாக இருக்கிறதோ

“இல்ல சார் பிரயாணக் களைப்பாயிருக்க்கும்.. நீங்க ரெஸ்ட் எடுங்கோ நான் அப்புறமா வர்றேன்”

“இல்ல ரெண்டு நிமிஷம் கூட ஆகாது”

சரி இனி தப்பிக்க முடியாது

“சந்துரு இந்தா இத தமிழில் எழுது” .. ஒரு பேப்பரில் எதையோ எழுதிவிட்டு நீட்டினார்..

I WILL NOT REPEAT என்று இருந்தது.. அதற்கு எதிரே.. நான் மறுபடியும் செய்ய மாட்டேன் என்று எழுதி அவரிடம் நீட்டினேன்

“பாத்தியா இங்க சரியா எழுதின.. வாசல்ல என்ன சொன்னே I will not repeat this again-- repeat னு சொன்னாலே மறுபடியும்னு தானே அர்த்தம் அப்புறம் ஏன் ஒரு again எக்ஸ்ட்ராவா.. அது தப்பு .. இப்ப கிளம்பு..

“சரி சார் வர்றேன் .. நீங்க ரெஸ்ட் எடுங்கோ

காரை ஸ்டார்ட் செய்யும் போது யோசித்தேன்.. இனிமே இவர்கிட்ட இங்லீஷ்ல பேசக்கூடாது.. ஒரு வார்த்தை கூட ஆமா I will not repeat this …

பெட்ரோலியப் பொருட்கள் விலையேற்றம்

டெல்லி சர்க்கார் ரொம்ப கில்லாடி. இத்தனாம் தேதி லிட்டருக்கு பெட்ரோல் விலையும் டீசல் விலையும், காஸ் சிலிண்டெர் விலையும் இத்தனை உசத்தலாம் என்று ஒரு வழியாய் முடிவு செய்துவிட்டு , அதற்கு ஒரு வாரம் முன்னாலேயே லிட்டருக்கு 17 ரூபாய் ஜாஸ்தியானாலும் ஆகலாம், சிலிண்டெர் 100 ரூபா ஜாஸ்தியாகப் போறது என அதிர்ச்சி வைத்தியம் ஆரம்பித்துவிடுகிறார்கள். அப்புறம் இத்தனாம் தேதி இன்னின்னார் கூடி விவாதம் செய்து கடைசியாக இத்தனை என்று சொல்லுவோம் என்று சொல்கிறார்கள்.

பொது ஜனம் என்ற அப்பாவி எதைச் சொன்னாலும் நம்பிவிடுவான். அவனுக்கும் வேறு வழியில்லை. ஐபிஎல் கிர்கெட் மாட்சுக்கு நடுவே டிவி ஸ்கிரீன் கீழ் மூலையில் இந்த செய்தி எப்படியும் வல இடமாக ஜிலு ஜிலு என ஓடும். பதினேழு ரூபா ஏறிவிடும் என்று எதிர்பார்த்தால் 2 ரூபாயோ 3 ரூபாயோ உசந்திருக்கும். ஆஹா பரவாயில்லை என சமாதானம் ஆகிவிடுகிறோம்.

”லெப்ட் பார்டிகள் விடமாட்டார்கள் பாரேன்” என்று அசட்டுத்தனமாய் நம்பிக் கொண்டு இருக்கிறோம்

பெட்ரோலியப் பொருள் விலையேற்றம் எப்படி ஏன் நடக்கிறது. வித விதமாய் படம் போடுகிறார்கள்

பெட்ரோலியப் பொருள் தாராளமாய் கிடைத்து ஏற்றுமதி செய்யும் நாடுகள் ஒரு சங்கம் வைத்துள்ளன. அதாவது OPEC (Organization of the Petroleum Exporting Countries ) அல்ஜீரியா, அங்கோலா, ஈக்வடார், ஐக்கிய அரபு தேசம், இரான், இராக், சௌதி அரேபியா, குவைத், கத்தார், வெனின்சுலா, நைஜீரியா ஆகிய நாடுகள் அங்கத்தினர். இவர்கள் உலக் பெட்ரோலிய உற்பத்தியில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை வைத்திருக்கும் கனவான்கள், இவர்கள் தவிர மெக்சிகோ வளைகுடாவில் கொஞ்சம், பழைய சோவியத ரஷ்யா பக்கம் கொஞ்சம் எண்ணெய் வருகிறது.. ஆக எண்ணெய் சாம்ராஜ்யம் OPEC தயவில் தான். ஆனால் இந்த அமைப்பு எண்ணெய் விலை எங்கள் கையில் இல்லை. ஆனால் மூன்றில் இரண்டு பங்கு எங்கள் கையில் இருப்பதால் நாங்கள் நினைத்தால் உற்பத்தியை கூட்டவோ குறைக்கவோ செய்வோம் என சொல்கிறார்கள்.

இந்த மாதிரி திடுக் திடுக் என்று விலை ஏறுவதற்கு எல்லாரும் சொல்லும் காரணம் தேவைக்கு ஏற்ற உற்பத்தி இல்லை.. காசு ஜாஸ்தி தந்தால் எப்படி உற்பத்தி ஜாஸ்தியாகிறது என்று யாரும் கேட்கக் கூடாது.. காசை கையில் ஜாஸ்தி வாங்கிக் கொண்டு தோண்டினால் பூமி மாதா, “சரியான காரியவாதிப்பா நீ.. சமயம் பார்த்து ஜாஸ்தி வாங்கிட்டியேனு” சிலாகிச்சு ஜாஸ்தி எண்ணை தருவாளா என்ன

வெளி நாட்டில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் பெட்ரோலியப் பொருளை கொஞ்சம் மான்யம் தடவி (பெட்ரோல் லிட்டருக்கு சுமார் 17 ரூபாய் மான்யம்) நமது டெல்லி சர்க்கார் ஜனங்களுக்குத் தருவதாகவும் இனியும் மான்யம் தடவித்தர வழியில்லை.. விலையேற்றம் நிச்சயம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள். அதுவும் மே 31ம் தேதி என்று அதற்கு சுப முகூர்த்தம் சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஆக 31ம் தேதி பெட்ரோல் பங்குகாரர்கள் ”ஸ்டாக் இல்லை”என்று சின்னதாய் ஒரு காலண்டர் அட்டையில் எழுதி ஏற்கனவே வாங்கிய பெட்ரோலையும் டீசலையும் ஒளித்து வைத்து (பதுக்கி என்று சொன்னால் கோபித்துக் கொள்வார்கள்) ஒரே நாளில் சில ஆயிரங்களை பார்த்துவிடுவார்கள். இந்த பகல் கொள்ளையை ரெகுலேட் செய்ய மத்திய் சர்க்கார் ஒரு துரும்பைக் கூட அந்தண்டை இந்தண்டை நகர்த்தாது..

பின்னே என்ன ஸ்வாமி நாட்டில் இருக்கும் எல்லா பெட்ரோல் பங்குக்கும் பங்க் ஒன்றுக்கு ஒரு ஆள் போட்டு ”இந்தாப்பா உன்னோட பெட்ரோல் பங்கில் இன்னி தேதிக்கு இத்தனை லிட்டர் பெட்ரோல் இத்தனை லிட்டர் டீசல் இருப்பு இருக்கு.. இதெல்லாம் நீ பழைய விலைக்கு வாங்கினாய்.. இதை நீ பழைய விலைக்கு தான் வித்தாகணும்.. இனி புதுசா வாங்ற ஸ்டாக்கைத்தான் புது விலைக்கு விற்கலாம்” என சொல்ல சர்க்காருக்கு எத்தனை சிரமம்; எவ்வளவு ஆள் பலம் வேண்டும்..

இருக்கிற போலிஸ் பூராவும் முக்கியஸ்தர் பந்தோபஸ்துக்கே பத்த மாட்டேங்றது

பொது ஜனத்துக்காக இதை ஏன் செய்ய வேண்டும் ? அவர் தான் எதற்கும் கேள்வி கேட்கப் போவதில்லையே.

சர்க்கார் என்பதே பொது ஜனத்துக்குத்தான் என்று யாராவது சொன்னால்தான் அவருக்கே தெரியும். எல்லா சுமையும் அவர் தலையில்தான். அவர் தான் எல்லா வீக்கத்தையும் தாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு சின்ன திறப்பு விழா .. அதில் கலந்து கொள்ள டெல்லியில் இருந்து ஸ்பெஷசல் ஏர்கிராப்டில் வந்து சின்னதாய் ஒரு பொத்தானை அழுத்திவிட்டு அரை பக்க அறிக்கை ஒன்றை இரண்டு தடவை நிமிர்ந்து பார்த்து படித்துவிட்டு போவதற்கு பாதுகாப்பு செலவு உட்பட பல கோடி செலவாகிறது. ”இதெல்லாம் என்னோட காசுப்பா. இப்படி விரயம் பண்றேளே “ அப்படினு என்னிக்காவது பொது ஜனம் கேட்டிருக்காரா.

வெயில், குளிர், மழை காலம் இப்படி எல்லா காலத்திலேயும் பார்லிமெண்டைக் கூட்டிவிட்டு , சின்ன சின்ன விஷயத்துக்கெல்லாம் நடுஹாலில் வந்து நின்று கொண்டு ஹர்த்தால் பண்ணி, ஒத்தி வச்சு முக்கியமான விஷயம் பேசாமலேயே தப்பாமல் அலவன்சு மட்டும் வாங்கிண்டு போறதை டிவில பார்த்துட்டு என்னிக்காவது பொது ஜனம் தலையில் அடிசிண்டுருக்காரா. இல்லை “அதெல்லாம் என்னோட காசு என்னோட காசுன்னு” புலம்பிருக்காரா

இவா அவாளோட சகவாசம் வச்சிண்டு அப்புறம் அவா இவாளோட சகவாசம் வெச்சிண்டானு சொல்லிட்டு திடீர்னு ஆதரவு வாபஸ் ,” வா எலக்‌ஷன்ல உன்னைப் பார்த்துக்றேன்னு “ சவால் விட்டுட்டு தேமேன்னு இருக்ற பொது ஜனத்துக்கிட்ட ,” இதோ பார்ப்பா கொள்கை பிரச்ச்னையால திருப்பி தேர்தல் வந்துடுத்து இப்ப எனக்கு ஓட்டு போடுனு” வந்து கேக்றப்போ அதையும் நம்பிண்டு காலம் கார்த்தால ஏழு மணிக்கே போய் ஓட்டுப் போட்டுட்டு வர்றாரே பொது ஜனம்; “ஏம்பா இப்படி என் காசைக் கரியாக்றேள்னு” என்னிக்காவது கேட்டிருக்கிறாரா.

”இதோ பாருங்க டீசல் விலை ரெண்ட்ரூவா ஏறிடுச்சு அதனால இனிமே சவாரி குறைஞ்சது 40 ரூபா ஆகும் “ என்ற குரலுக்கு தன்னை பழக்கிக் கொண்டவர்தானே பொது ஜனம்.. “ஏம்பா லிட்டருக்கு 2 ரூபாதானேப்பா ஏறிருக்கு 20 ரூபாய்க்கு வந்த தூரத்துக்கு இன்னிக்கு டபுளாக்கி கேக்றியேப்பானு “ என்னிக்காவது பொது ஜனம் கேட்டிருக்காரா. இல்லை போலிஸ் ஸ்டேஷன் போய், ”இதை என்னனு சித்த விசாரிங்கோனு” பிராது கொடுத்திருக்காரா.

”டீசல் பெட்ரோல் விலையெல்லாம் ஏறிடிச்சி இனிமே கிலோ இத்தனை கொடுத்தாத்தான் கட்டுபடியாகும்” என்று சொல்லும் போதும் ,”ஆஹா பேஷா செய்துடலாம்னு தானே” சொல்றார் பொது ஜனம்.

மிகச் சாதாரணமான பொது ஜனம், கெடு தேதி தவறாமல் வரி செலுத்தி விட்டு சமத்தாய் வீட்டுக்கு வந்து டீவி போட்டுக் கொண்டு சர்க்காரின் எல்லா விழாவையையும் தவறாமல் பார்க்கிறார். “ஏம்பா இந்தாள் இத்தனை கோடி ரூபா வரி பாக்கி தரணும்னு சொல்றாளே.. இவாளுக்கெல்லாம் இப்படி உசந்த அவார்டா தரேளேனு “ என்னிக்காவது சொல்லிருக்காரா

இப்படியும் இன்னும் பலவிதமாயும் அபார சகிப்புத்தன்மை கொண்ட இந்த அப்பாவி பொது ஜனத்துக்காக பெட்ரோல், டீசல், காஸ் சிலிண்டெர் விலையில் இன்னும் கொஞ்சம் மான்யம் தடவித்தரலாகாதா..

டெல்லியில் நார்த், சௌத் இன்ன பிற பிளாக்குகளில் கோலோச்சும் கோட்டு சூட்டு போட்ட, வெள்ளை வேட்டி சட்டை அணிந்த, ஷெர்வாணி அணிந்த சம்பந்தப்பட்ட இலாக்காக்களில் உசந்த பொறுப்பிலிருக்கும் பெரியோர்களிடம் ஒரு விண்ணப்பம். இப்படி ஒரு சகாயம் நீங்கள் இந்த பொது ஜனத்துக்கு செய்தால் அவர் கொஞ்ச நேரம் நம்ப மாட்டார். அப்புறம் உத்சாகத்தில் தேம்பி தேம்பி அழுவார்.. நம்பிக்கையில்லை என்றால் செய்துதான் பாருங்களேன்

டார்ச் லைட்

“ஏண்டா பாஸ்கி.. போன் பண்ணா எடுக்க இவ்வளவு நேரமா? “

“இல்லை புரொபசர்.. டாய்லெட்ல இருந்தேன்.. சொல்லுங்கோ “

”எப்டிடா ஒருமாசம் லீவு நல்லா போச்சா “

“ஆச்சு ... நாளைக்கி வந்து ஜாயின் பண்ணிடுவேன்.. அத ஞாபகப்படுத்தான் கூப்பிட்டேளா “

“இல்லைடா.. இது அதைவிட முக்கியம்.. காரணமாத்தான் உனக்கு ஒரு மாசம் லீவு கொடுத்து அனுப்பிச்சேன்.. ஆனா நான் சும்மா இல்லை.. ஒரு புது இன்வென்ஷன்.. நீ இன்னிக்கே ஜாயின் பண்ணிடு அதுவும் இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில... அதுவும் நாலு நாள் வெளியூர் போய் தங்கர மாதிரி ரெடியா வா.. நாம இன்ன்னிகு ஊட்டி போறோம்”

”புரொபசர்.. என்ன இந்த ஸ்பீடு.. ஊட்டி அது இதுன்றேளே .. விவரமா சொல்லுங்கோ .. “

“உங்கிட்ட சொல்லாம யார்கிட்ட சொல்லப் போறேன்.. எல்லாம் நேர்ல சொல்றேன்.. வரும் போது மறக்காம ஒரு பெரிய தோசைக்கல்.. கிரேன்ல இருககுமே ஸ்டீல் ரோப் அதுல ரெண்டு மீட்டர்.,, ஒரு கெட்டி பெட்ஷீட்.. ம்ம்ம் அப்புறம்.. இது போதும் வாங்கிண்டு வந்திடு”

சொன்னபடியே இந்த வஸ்துக்களை சேகரம் பண்ணிக்கொண்டு பாஸ்கியாகப்பட்ட பாஸ்கர் சடகோபன் எதிரில் ஒரு மணி நேரத்தில் ஆஜரானான்.

“என்னடா கிளம்பலாமா?”

”நீங்க ரொம்ப மோசம் புரொபசர்.. ஒரு விவரமும் சொல்ல மாட்டேங்கறேளே.. இந்த ப்ராஜக்டில் நான் கிடையாதா”

“பறக்காதேடா.. ஊட்டி வரை போக இன்னும் எத்தனை நாழியிருக்கு.. போறச்சே எல்லாம் விலாவரியா சொல்றேன்.. நாழியாறது .. இப்ப கிளம்பினாத்தான்.. கார்தால போக முடியும். நம்ம ரெண்டு பேரும் மாத்தி மாத்தி கார் ஓட்டலாம்”.

”அதான் கிளம்பி 100 கிலோ மீட்டர் பக்கம் வந்தாச்சே. இன்னும் நீங்க சொல்லலை”

“விட மாட்டியே... சரி இப்ப நான் கேக்றதுக்கு ஒவ்வொண்னா பதில் சொல்லு”
“கேளுங்கோ”

“உன் முடி ஏன் இப்படி ஆடறது”

“விளையாடறேளா.. 70 ல கார் ஸ்பீடா போறது அதான்”

“கார் ஸ்பீடா போனா உன் கேசம் ஏண்டா ஆடணும்”

“காத்தடிச்சா வேகமா அடிச்சா ஆடாதா.. புரொபசர்.. ஏன் கடிக்றேள்”

“சரியாச் சொன்னே.. இப்ப காரை நிறுத்தறேன் “

நிறுத்திவிட்டு பாண்ட் பாக்கெட்டிலிருந்து ஒரு சின்ன டார்ச் லைட் எடுத்தார்.. அதை உயிர்பித்து வெளிச்சத்தை பாஸ்கி முடி மேல் அடித்துவிட்டு ,

“இப்பவும்தான்.. லைட் உன் முடிமேல வேகமா அடிச்சது.. ஏன் ஆடலே..”

“இதென்ன பைத்தியக்காரத்தனம்.. சாரி புரொபசர் ..வாய் தவறிடுத்து.. லைட் எப்படி பொருள நகர்த்தும்.. இட் இஸ் நாட் அ மேட்டர். ஐ மீன்.. அது திடமோ, திரவமோ, வாயுவோ இல்லையே “

“கிட்டக்க வந்துட்டடா... இப்ப பிஸிக்ஸல மேட்டர்னா என்ன”

“ அதுக்கு வெயிட் இருக்கணும்.. இடத்தை அடைத்துக் கொள்ளும் குணாதிசயம் இருக்கணும்”

“பிரமாதம்டா... இப்ப காத்துக்கு வெயிட் இருக்றதால அது ஒரு வேகத்துல உம் மேல பட்டா. முடி, டிரஸ் எல்லாம் ஆடறது. சரியா. “

“ஆமாம்.. சரிதான்”

”இப்ப உம்மேல பட்ட லைட்டுக்கு வெயிட் அதாவது எடை இருந்தா அது உன்னை அசைக்குமா “”

”லைட்டுக்க்தான் வெயிட் கிடையாதே”

அதில்லைடா வெயிட் இருந்தா ... என்னவாகும்”

“அசையும்... நிச்சயம் அசையும்”

“அதாண்டா கண்ணா என்னோட புது இன்வென்ஷன்.. எடை இருக்கிற வெளிச்சம்.. அதாவது அந்த மாதிரி எடையுடன் வெளிச்சம் தர ஒரு டார்ச் லைட், பல்பு.. ரெண்டும் கண்டுபிடிச்சிருக்கேன்.. அதை டெஸ்ட் பண்ணத்தான்.. இப்ப ஊட்டி போறோம்.”

பாஸ்கி ரொம்பவுமே பிரமித்தான்...

“புரொபசர்.. பிரில்லியண்ட்.. ஆனா லைட்டோட வேகம் ஒரு செகண்டுக்கே கிட்டத்தட்ட 2 லட்சம் மைல் ஆச்சே புரொபசர்.. அந்த வேகத்தில ஒரு சின்ன வெயிட் மேல பட்டாலே.. எல்லாம் சிதறிடுமே..”

“அதாண்டா பாஸ்கி சூட்சுமம்.. எல்லாம் ஊட்டில விவரமா சொல்றேன்.. இனிமே எல்லாம் பிராக்டிகல் விளக்கம் தான்”

விடிகாலை அந்த மலைப்பாதை ரொம்பவுமே குளிராக இருந்தது.. இருவருக்கும் இரவு முழுநேர கார்ப்பயணம் ரொம்பவுமே களைப்பைத் தந்தது.. கார் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ஊர்ந்து மேலேறிக் கொண்டிருந்தது.

“புரொபசர்.. இது ஏதோ.. காட்டுப்பாதை மாதிரி தெரியறது.. இதுல ஏன் திருப்றேள்.. ”

“தெரிஞ்சுதாண்டா திருப்றேன்.. ஏன் இப்படி கத்றே.. ஊட்டி கிரவுடட் பிளேஸ்.. அங்க போய் இந்த லைட் வேகத்தில் பரிசோதனை செய்ய முடியுமா .. யோசிச்சுப் பாரு.. இப்படி ஆள் அரவம் இல்லாத வனாந்திரமா பார்த்து டெஸ்டெல்லாம் பண்ணிட்டு.. அப்புறமா.. ஊட்டி போறோம். அங்க கெஸ்ட் ஹவுஸ் புக் பண்ணிட்டேன்.. ஒரு பிரஸ் கான்பிரன்ஸ் இருக்கு.. அவாளெல்லாம் ஊட்டிக்கு மேல தொட்டபெட்டா போற வழியில இதே மாதிரி ஒரு இடத்துக்கு கூட்டிண்டு போய் டெமோ செஞ்சி காமிக்கப்போறோம்.. எல்லா ஏற்பாடும் செஞ்சாச்சு”

“அது சரி.. ரொம்ப பிரிபேர்டாத்தான் இருக்கேள்.. ஆள் இல்லாத வனாந்திரம் சரி.. அரவம் இல்லைனு சொல்ல முடியாது..”

கொஞ்ச தூரத்திலேயே சடகோபன் கற்பனைக்கு ஈடு கொடுத்த ஒரு சின்ன வெட்ட வெளி.. அங்கிருந்து சடக்கென சரியும் பள்ளத்தாக்கு.. தூரத்தில் சின்ன சின்னதாய் மலைகள் தொடர்ச்சியாய்.. மலையை சுற்றி செல்லும் எந்தப் பாதையும் கண்ணுக்கு தெரியவில்லை..

“இந்த இடம்தாண்டா ஐடியல் பாஸ்கி.. டயம் கூட இப்ப ஆறரைதான் ஆச்சி.. இங்க ஜன நடமாட்டமே இருக்காதுனு நினைக்கிறேன்.. ஜஸ்ட் 30 நிமிஷம்.. ரெண்டு மூணுதரம் டெஸ்ட் பண்ணி அத ஹேண்டிகாம்ல் பதிஞ்சிண்டுட்டு புறப்பட வேண்டியதுதான்”

“முதல்ல அந்த டார்ச் லைட்ட கண்ல காட்டுங்கோ”

சடகோபன் காரின் டிக்கியிலிருந்து ஒரு பெட்டியை சர்வ ஜாக்கிரதையாக இறக்கினான். அதைத் திறந்து அதிலிருந்து துணிகளுக்கு மத்தியில் ஏறக்குறைய ஒளித்து வைக்கப்பட்ட அந்த விஷேஷ டார்ச்சை எடுத்தான்..

‘இதாண்டா அது.. “

“எங்க குடுங்கோ பாக்றேன்”’

“இரு அவசரப்படாதே.. இதுல நிறைய விஷயம்.. கவனிக்கனும்.. இந்த டார்சுக்குனு விஷேஷ பல்பு, ஒரு ரியோஸ்டாட். அப்புறம் ஷாக் அப்சார்ப் பண்ண ஒரு செட்டிங்”

“புரியற மாதிரி சொல்லுங்கோ”

“மண்டு .. லைட்டோட வேகத்தில இங்கேயிருந்து சந்திரனுக்கே ஒன்றை செகண்ட்ல போய்டலாம்.. சோ அந்த வேகத்துக்கு அதோட வெயிட் சும்மா ஒரு கிராம் இருந்தா கூட இந்த மலையைக் கூட பேர்த்து எடுத்துடும். அதுவும் இல்லாம எடையுள்ள ஒரு வஸ்து காத்தைக் கிழிச்சிண்டு அந்த வேகம் போனா ப்ரிக்‌ஷன்ல என்ன சூடு ஜெனரேட் ஆகும். இதெல்லாம் விட நியூட்டன் விதிப்படி இந்த வேகத்தில் ஒரு வஸ்து முன்னே போனா அதோட ஆப்போஸிட் ரியாக்‌ஷன் எப்படி இருக்கும்.. இதுக்குதான் இதெல்லாம்”

“எக்ஸலண்ட் புரொபசர்.. இப்போ இதெல்லாம் செட் பண்ணி இங்க அந்த டார்ச் லைட்டில் எடை தர வெளிச்சம் காமிக்கப் போறேள் அப்படித்தானே”

”ஆமாண்டா.. இந்த ரியோஸ்டாட்.. இந்த விஷேஷ டார்ச்/ பல்பிலிருந்து வரும் வெளிச்சத்தோட வெயிட்டை கூட்ட குறைக்க.. இப்போதைக்கு ஒரு கிராமில் ஒரு கோடியில் ஒரு பங்கு வரை எடை உள்ள வெளிச்சம் வர்ற மாதிரி செட் பண்ணியிருக்கேன். ஒரு தடவை இந்த டார்ச்சை ஆன் பண்ணினால் ” டக்னு” ஒரு பிளாஷ் மாதிரி லைட் அடிக்கும்.. ”எடையுள்ள வெளிச்சம்”. உடனே ஆப் ஆயிரும். அப்புறம் 5 அல்லது 6 செகண்ட் கழிச்சுதான் திருப்பவும் செய்யமுடியும்.. ஏன்னா தொடர்ச்சியா எடையுள்ள லைட் அடிச்சா அதிர்வு சூடு இதெல்லாம் தாங்க முடியாது. இந்தோ பார்த்தியா. இந்த பைபர் ஷாக் அப்சார்ப் சிஸ்டம் இந்த டார்ச் எடையுள்ள வெளிச்சத்தை தரும் போது பின்னால எகிறாம இருக்க. இந்த ஷாக் அப்சார்பர் நிரந்தரம் இல்லை அப்பப்ப லோட் பண்ணனும். ஒரு தடைவை 12 லோட் பண்ணலாம். 12 தடவை வெளிச்சம் அடிக்கலாம். இப்ப 12 லோட் பண்ணியிருக்கு . எக்ஸ்டிரா ஸ்டாக் இல்லை”

”புரொபசர் நீங்கள் ஒரு அதிசயம்... இப்போ எப்படி டெஸ்ட் பண்ணலாம்”

“அந்த தோசைக்கல்லை ஒரு மரத்தில் கட்டி தொங்கவிடு”

அந்த விஷேச டார்ச் உமிழ்ந்த எடையுள்ள வெளிச்சம் பௌதிக விதிகளை மீறாமல் அந்த அப்பாவி தோசைக்கல் மீது பட்டதுதான் தாமதம் தோசைக்கல் முதலில் ஒட்டையானது அதே ஷணத்தில் நொறுங்கியது..

”பாத்தியா பாஸ்கி.. எப்படி”

“புரொபசர்.. மார்வ்லெஸ்.. இந்த யுகத்தின் இணையில்லாத விஞ்ஞானி நீங்கள்தான்.. இந்த டார்ச் லைட்ட வெச்சி எதை வேணுமின்னாலும் சுட்டு வீழ்த்தலாம்”

“போடா மண்டு.. டிஸ்டரக்டிவா நினக்காதே.. கன்ஸ்ட்ரக்டிவா யோசி.. இந்த வேகத்தை எல்லா வகை டிரான்ஸ்போர்ட் சிஸ்டம்,, பூமியை தண்ணி எண்ணெய்க்காக தோண்டரதுக்கு, பாரம் தூக்றதுக்கு.. இப்படி நல்ல காரியத்துக்கு யூஸ் பண்ணலாம்.. சரி கொண்டு வந்த பெட்ஷீட் எங்க அதை அந்த ரெண்டு மரத்துக்கும் இடையில் கட்டு”

“புரொபசர் இப்ப நான் சுடறேன்”

”ஏண்டா ஆயுதாமாவே நினைக்கிறாய்.. இந்தா அந்த பெட்ஷீட் மேல வெளிச்சம் அடி “

பாஸ்கி டார்சை பெட்ஷீட் எதிரே காட்டி ஸ்விட்சைப் போட்டான். காட்டன் பெட்ஷீட் குபுக்கென்று தீப்பிடித்தது.

”புரொபசர் போதும்.. இப்பவே, ரெண்டுதரம் ஆய்டுத்து.. அப்புறம் பிரஸ் ஆசாமிகளுக்கு காண்பிக்க லோட் இருக்காது “
“இருடா அங்க அவாளுக்கு ஒரு அஞ்சி தரம் தான் காண்பிக்கப்போறேன். இங்க இன்னும் ஒரு தடவை பார்ப்போம்.. மூணு தடவை ஆய்டும்.. ஊருக்கு திரும்றச்சே மிச்சம் நாலு லோட் கையில் இருக்கும்.. நம்ம லேப்ல இன்னும் கொஞ்சம் பண்ணிக்கலாம்”

“இப்ப எப்படி டெஸ்ட் பண்ணப் போறேள் “

”இந்த லைட்டோட வெயிட்டை இன்னும் கொஞ்சூண்டு ஜாஸ்தி பண்ணி.. இங்க இந்த பூமியில் அடிச்சுப் பார்ப்போம்”
“புரொபசர் எதுக்கும் ஜாக்ககிரதை. எல்லா அளவும் சரியா இருக்கானு பார்த்துட்டு பண்ணுங்கோ.. எதுக்கும் பூமாதாவை என்னை ஷமிச்சுடுமான்னு கேட்டுண்டுடுங்கோ “

சடகோபன் ரியோஸ்டாட்டை அட்ஜஸ்ட் செய்துவிட்டு,, ஷாக் அப்சார்பர் சரியாயக இருக்கிறாதா எனப்பார்த்து விட்டு, அந்த கையை தோளளவில் நேராய் நீட்டிக் கொண்டு விஷேஷ டார்ச்சை தரைக்கு 90 டிகிரி செங்குத்தாய் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு, ஸ்விட்ச் போட்டான்.

ஒரு செகண்டுக்கு சுமார் 2 லட்சம் மைல் செல்லும் அந்த விஷேஷ, எடையுள்ள லைட் அந்த மஹா சொற்பமான நாலரை அடி தூரத்தைக் கடந்து தரையைத் தொட்டு துளைத்து மண், கல் எல்லாவற்றையும் வாரியெறிந்த வேகம், சடகோபன் சடக்கென கையை மடக்கிக் கொள்வதை விட பல லட்சம் மடங்கு வேகமாய் இருந்தது. அவன் கையில் இருந்த டார்ச்சை ஒரு கனமான கல் எகிறடித்து கண்கானாமல் தூக்கி எறிந்தது