பொட்டி ஸ்ரீராமலு

என்னுடன் பணியாற்றும் அந்தப் பெண் ஹதராபாத்திலிருந்து நேற்று இரவு பேசினாள். தெலுங்கான போராட்டம் மிகவும் தீவிரமாகி, குழந்தைகளை ஸ்கூலுக்கு அனுப்பவதற்கே பயமாக இருக்கின்றது. இந்த லட்சணத்தில், ஸ்கூலை மூடி வைத்தால், அங்கீகாரம் ரத்து என ஸ்கூல் நிர்வாகத்தை ஆந்திர சர்க்கார் கபர்தார் அளவில் அச்சுறுத்தி வைத்திருக்கின்றார்களாம். இதனால் ப்ரின்சிபால் தொடங்கி, ஸ்கூல் ப்யூன் வரை எல்லோரும் பெற்றோர்களுக்கு ஃபோன் செய்து குழந்தைகளை அனுப்புங்கள் ப்ளீஸ் எனக் கேட்கின்றார்களாம்..

என்ன செய்யலாம் மௌளீ என என்னிடம் அந்தப் பெண் கேட்டது..

"உங்க ஆந்திரா உருவானதன் அடிப்படையே எங்க மதாராஸ் பட்டிணத்திலே தான் தொடங்கினது தெரியுமா"ன்னு கேட்டேன்.

"என்ன சொல்றீங்க”

"ஆமாம் பொட்டி ஸ்ரீராமலு உண்ணாவிரதம் இருந்தது இங்கே மதராஸிலே தான். 1952 இதே அக்டோபர் 19 ம் தேதி.. ஆந்திரா அமைக்கனும்னு உண்ணாவிரதம் தொடங்கி , அதைத் தீவிரமாக்கி டிசம்பர் 15 அன்னிக்கு இறந்துட்டார்.. இந்த போராட்டம் தான் மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைக்க தூண்டு கோலாக இருந்ததுனு சொல்லலாம்.. இந்தப் போராட்டத்தின் நோக்கத்தில் மதராஸையும் ஆந்திராவில் இணைக்கனும்னு நோக்கம் இருந்தது..

அக்டோபர் 1 1953 லே ஆந்திரா மாநிலம் முதலில் கர்நூலை கேப்பிடலாக வைத்து அறிவிக்கப்பட்டது. 1956 வரை ஹதராபாத் ஸ்டேட் என்று தனியாக தெலுங்கானவை உள்ளடக்கிய பகுதி இருந்தது. அது இந்த புதிய ஆந்திராவிலே 1956 லே இணைக்கப்பட்டு ஹதராபாத் கேப்பிடலாகி.. இப்ப இருக்கும் ஆந்திரபிரதேசம் உருவாச்சு. இப்ப மீண்டும் தெலுங்கானானு பிரிச்சுக் கொடுனு கேட்கிறாங்க"

"ஓ அப்படியா"

”ஸ்ரீராமுலு காந்தியோட நெருக்கமான தொடர்பு கொண்டவர்னு தெரியுமா

காந்தி 10 மார்ச் 1924ல்லே கொண்டா வெங்கடப்பையா என்பவருக்கு ஒரு தந்தி அனுப்புகிறார்

சாபர்மதி ஆசிரமத்தினோடு தொடர்புடைய ஸ்ரீராமுலு, முலாப்பேட்டையிலிருக்கும் வேணுகோபாலசாமி ஆலயத்திற்குள் ஹரிஜனங்களை பிரவேசிக்க அனுமதிக்கனும்னு கோரிக்கை வைத்து மார்ச் 7 முதல் நெல்லூரில் உண்ணாவிரதம் இருக்கிறார். அவரை நேரில் சந்தித்து,

அவருக்கு என்ன தேவையோ அதை செய்ய வேண்டுகிறேன்”

”பழைய வரலாறு... ம்ம் மேலே சொல்லுங்க”

"இந்த போராட்டத்தை ஆதரித்து மஹாத்மா 1924 மார்ச் 15 அன்று பம்பாயிலிருந்து ஓர் அறிக்கை வெளியிடறார்"

"என்னானு சொல்லுங்க"

"அப்படியே படிக்கிறேன் கேளுங்க‌

Shri Sriramulu is an unknown poor Congressman and servant of humanity working in Nellore. He has been labouring single handed for the cause to the Harijans of that place. There was a time when high hope was entertained about removal of untouchability and other social work in Nellore. An ashram was built near Nellore, but for variety of causes the activity received a set-back. Desabhakta Konda Venkatappayya was, and still is, though very old, the moving spirit in connection with these activities. It is in this place that shri Sriramulu has been quietly and

persistently working for the removal, root and branch, of untouchability.

He has been trying to have a temple opened to Harijans. He asked me the other day whether, in order to awaken public conscience in favour of such opening, he could, if all others efforts failed, undertake a fast. I sent him my approval. Now the place is astir. But some persons have

asked me to advise Shri Sriramulu to suspend his fast for removing legal difficulties of which I have no knowledge. I have been unable to give such advice.

As I am anxious that an unobtrusive servant of humanity my not die for want of public knowledge and support, I bespeak the interest of the journalists of the South, if not of all India, to find out for themselves the truth of the matter and, if what I say is borne out by facts, shame

by public exposure the opposing parties into doing the right and save a precious life.

’"மேலே சொல்லுங்க"

”ஸ்ரீராமுலு காந்திக்கு எழுதிய கடிதம் ஒன்றிற்கு காந்தி வார்தா ஆசிரமத்திலிருந்து ஆகஸ்ட் 3 1939 ல் பதில் எழுதிருக்காரு. அப்படியே படிக்கிறேன் கேளுங்க‌

SEGAON, WARDHA,

August 3, 1939

MY DEAR SHRIRAMULU

I have your letter. I must not write to Rajaji. You should go to the Kodambakkam Ashram and offer your services as a volunteer. They will accept you if you are a steady worker

இதன்பின்பு 1945ல் இரண்டு கடிதங்கள் பம்பாயிலிருந்து காந்தி ராமுலுவுக்கு எழுதியிருக்கின்றார். பின்னர் 1946 ல் நவகாளியிலிருந்தும், டெல்லியிலிருந்தும் கடிதங்கள் அனுப்பியிருக்கின்றார். இந்தக் கடிதங்களிலெல்லாம், தீண்டாமை ஒழிப்பின் அவசியத்தினையும் அதற்காகப் பாடுபடும் ராமுலுவை பாராட்டும் விதமாக காந்தியார் எழுதியிருந்தார்"

“ஓகே மௌளீ.. நாளைக்கு உங்களுக்கு லீவு.. கொண்டாடுங்கனு சொல்லிட்டு அந்தப் பெண் ஃபோனை வைத்துவிட்டது..

மடிநிறையப் புத்தகமுமாய் ஏன் நான் மொபைல் போனை முறைத்துப் பார்க்கிறேன் எனக் கேட்டாள் என் மனைவி.

அக்டோபர் -2 2011

My Dear Bapu, Today the nation and the world celebrate your birthday, Oct 2; In the morning I

happened to read few articles, the authors of those were of course have got the expected

disability of understandings. I always wonder your saying , " My life is my message".

I always preferred to refer you from your own life and writings. I avail this day as a golden

opportunity to request the friends to read Complete Writings of Mahatma Gandhi (available

for free-download in pdf form) and then start reading any interpretations, at least to know

their disability of understanding you Bapu. In your writings you have given clear guidance,

how to understand and approach you, which again confirms your saying , " My Life is my

message"

தேசப்பிதாவே ! இன்றைக்கு நாடும் உலகமும் உங்கள் பிறந்த நாளைக்

கொண்டாடுகிறது. அக்டோபர் 2.. இன்றைக்கு காலையில் சில கட்டுரைகளை

வாசித்தேன். எதிர்பார்த்தது போலவே, அந்தக் கட்டுரை ஆசிரியர்களுக்கு

உங்களைப் புரிந்து கொள்வதில் குறைபாடுகள் இருக்கின்றன. நீங்கள், “ எனது

வாழ்க்கை எனது செய்தி” எனச் சொன்னதை நான் வியந்திருக்கின்றேன்.

அதனால் தான் நான் உங்களை குறித்து சொல்லும் போது உங்கள்

வாழ்க்கையிலிருந்தும், உங்கள் எழுத்துக்களை மேற்கோளிடுவதையே

விரும்பியிருக்கின்றேன். இந்த நாளில் என் நண்பர்களுக்கு ஒரு

வேண்டுகோள் வைப்பதை மகிழ்ச்சியாக நினைக்கின்றேன். உங்களது எழுத்துத்

தொகுதி இப்போது இணையத்தில் இலவசமாகக் கிடைக்கிறது. அதனை

முழுமையாகப் படித்துவிட்டு , உங்களை விமர்சனம் செய்யும் நூல்களைப்

படிக்க என் நண்பர்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன், அது அவர்கள் உங்களைப்

புரிந்து கொள்வதில் கொண்டுள்ள குறைபாட்டினை அறிந்து கொள்ள உதவும்.

உங்களை அணுகவும், உங்களைப் புரிந்து கொள்ளவும்

உங்கள் எழுத்துக்களிலேயே தெளிவான் வழிகாட்டுதல் இருக்கிறது. அது

நீங்கள், “ எனது வாழ்க்கை எனது செய்தி” என சொன்னதை உறுதி செய்கிறது

சக பயணி 7

"வெவ்வேறு வடிவங்களோ அல்லது செயல்களோ கடவுளை நமக்கு காட்டிவிட இயலுமா" மன்னன் கேட்ட கேள்வி

என் சக பயணி இடை மறித்தார், " சார் இந்த விளக்கம் எனக்கு சற்று குழப்பமாக இருக்கிறது"

"ஓ அப்படியா.. சரி சில கேள்விகள் கேட்டு பதில் சொல்ல வைப்பதன் மூலம் உங்களுக்கு நான் சொல்ல விழைவதை விளக்க இயலுமா எனப் பார்க்கிறேன்"

"சரி கேளுங்கள்"

"உங்களுக்கு கடவுள் எப்போதெல்லாம் தேவைப்படுகிறார்"

"இதென்ன கேள்வி. கடவுள் என்ன தேவைப்படுகிறார் எனும் வகைக்கான பொருளா இல்லை தின்பண்டமா"

"எனக்கு மிகவும் வேலை வைக்காமல்.. நீங்களே இந்த சப்ஜெக்டை மிகவும் சுலபமாக்கிவிட்டீர்கள். நம்மில் பலர் கடவுள் எனும் சித்தாந்தத்தை உணர்ந்திருக்கின்ற வகையினைக் கவனியுங்கள். Daily அவரவருக்கு உண்டான க்டமை நிறைவேற்ற கடவுள் எப்படி தேவைப்படுகிறார். நமக்கு எந்த இடையூறு வருவதை தடுக்கவும், நமக்கு மிகவும் ஒத்தாசையாக இருக்கவும். நமது வேலைகள் சிறப்புற நடந்துவிட்டால் நன்றி சொல்லி மகிழ்ந்து கொள்ள ஒருவனாகவும், வியாதியே வராத வாழ்க்கை வழங்கிடவும், அப்படியே வந்துவிட்டால் அதனை நீக்கும் வைத்தியனாகவும் இப்படி பலவாறாக ஒரு தனிமனித தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து வைக்கும் பணியாளனாக கடவுள் நமக்கு தினசரி வாழ்வில் இழையோடுகிறார் அல்லவா"

"ஆமாம் இதில் என்ன தவறு"

" இப்படி தனிமனித நோக்கங்களை நிறைவேற்றும் அம்சம் எப்படி ஒரு மஹாத்மாவின் சிந்த்னைக்கு கடவுளாக இருக்க இயலும் சார் ! அவருக்கு இப்படியான தனிமனித கடவுளில் விருப்பமில்லை. அவரது இராம பக்தி அல்லது பக்தியை அவர் வெளிப்படுத்த கையாண்ட முறைகள் யாவுமே இப்படியான தனிமனித நோக்கம் நிறைவேற்றும் ஓர் அம்சத்தினை அவர் கடவுளாக கொண்டிருந்தார் என்பதைக் காட்டவோ நிறுவவோ இல்லை.. அவர் நம்பிய கடவுள் எல்லாத் தனிமனிதனையும் வழிநடத்தும் நன்னெறி, இன்னும் மிகச் சரியாகச் சொல்ல வேண்டுமெனில் எந்த காரணத்துக்காகவும் மனிதருள் வேற்றுமை பாராட்டாத மனோபாவம் அதன் வழியில் அமைத்துக் கொள்ளும் வாழ்க்கை முறை அதனை எந்த வித காம்ப்ரமைஸும் செய்து கொள்ளாமல் மிகத் திடமாகப் பின்பற்றும் மனோதிடம் இவைதான் அவர் நம்பிய கடவுள் , அவர் தொழுத கடவுள் இந்தக் கடவுளின் பாதையில் சென்றால் தனிமனிதனின் தேவைகள் அவன் உழைப்பின் மூலமே பூர்த்தியாகும் என்பதும் அவரது நம்பிக்கை. சுருக்கமாக சொன்னால் அவர் கொண்டிருந்த கொள்கையை ஞான யோகமாகவும் தான் செய்ய வேண்டியதை கடமை உணர்வுடன் சோர்வின்றி அச்சமின்றி நிறைவேற்றும் கர்மயோகியாகவும் அவர் வாழ்ந்தார் அவருடைய மொழியிலேயே சொல்வதெனில் Performance of duty and observance of morality are convertible terms. To observe morality means mastery over our mind and over our passions. So doing we know ourself"

தொடரின் ஏனைய பகுதிகளைப் படிக்க வலப்பக்கம் சிறியதாக உள்ள காந்தியாரின் படத்தினைக் க்ளிக் செய்யவும்

பயணம் தொடரும்

சக பயணி 6

இந்த தொடரில் இந்த குறிப்பிட்ட பதிவு இடைச் செருகல் போலத் தெரியலாம். காரணம் தொடர்ச்சியில் இல்லாமல் சற்றே நிரடுவது போலவும் எனக்குத் தோன்றியது. இந்தப் பதிவு இத் தொடரின் முதல் பதிவாக வந்திருக்கலாம்.. ஆங்கிலத்தில் ப்ரொலாக் எனச் சொல்லுவார்களே அது போல. ஆனால் அப்படி அல்லாமல் இடையில் வந்துவிட்டது

இந்த தொடரினை தொடர க்ளிக்

ஒரு பகல் நேர இரயில் பயணத்தின் போது இரண்டு சக பயணிகளுக்கிடையேயான உரையாடலாக இந்த தொடர் இருந்தாலும் , அது தவிர காந்தியார் குறித்து பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் நான் பிறருடன் விவாதித்துக் கற்றுக் கொண்டவை, அவர்களுக்கு பதில் சொல்வதற்காக பிரத்தியேகமாக தேடிப்படித்தவை என்பதையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்கிறது என்பதையும் சொல்லி விடுகிறேன். அவை அனைத்தினையும் படைப்பின் சௌகரியத்துக்காக ஒரே உரையாடலாக மெர்ஜ் செய்து கொண்டேன்.

ஆனாலும் என்னுடன் உரையாடிய அவர்களைக் குறித்து சொல்வது பொருத்தமாக இருக்கும் என்பதால் அவர்களுக்கு என் நன்றியினைத் தெரிவிக்கும் விதமாகவும் இந்த பதிவினை கருதலாம்

மூத்த இதழாளர் திரு மாலன் அவர்களின் நூல் ஜனகனமண வுக்கு நான் விமர்சனம எழுதிய போது அதனைப் படித்து விட்டு என்னைத் தொடர்பு கொண்ட பிரதாப் இராஜெந்திரன் எனும் மாணவரை முதன்மையாகச் சொல்ல வேண்டும். காந்தியாரின் பிற மதக் கொள்கைகளை முன்பு எத்தனையோ முறை படித்திருந்தாலும் அவற்றை மாற்றுக் கருத்துகளுக்கு எதிர் உரை போல சமைத்துக்

கொண்டு கற்றுக் கொள்ள சந்தர்ப்பம் தந்தவர் என சொல்ல வேண்டும்

இணையத்தில் உள்ள சௌகர்யங்களை சொல்லும் போது நட்பு வட்டம் பெருகும் என்பதை முதலில் சொல்லுவார்கள். அதனை நிஜமாக்கிய கார்த்திக் சுப்ரமணியன் பெங்களூருவில் மிகப் பிரபலமான மென்பொருள் நிறுவனத்தில் பணி செய்கிறார். சுஜாதாவின் மரணத்தின் போது பல தளங்களில் பரிமாறிக் கொள்ளப்பட்ட ஆறுதல் மொழிகளின் வழி தொடர்பு கொண்ட மிக நல்ல நண்பர். அந்த

வகையில் செத்தும் கொடுத்த சீதக்காதி ஆனார் சுஜாதா . அவர் உயிரோடு இருக்கும் போது அறிமுகம் செய்த புத்தகங்களால் அவர் புரவலனாகவும் நான் பெறும் நிலையிலிருந்தேன். அவருடைய மறைவில் கூட நல்ல புத்தக அறிமுகங்கள் எனக்கு கிடைக்க கார்த்தி கிடைத்தார்

கூகிள் சாட்டினை நான் எனது மெயில் அக்கௌண்டில் சேமிப்பது வழக்கம் . அவற்றினை லேபிள் அடையாளம் வைத்து வகைப்படுத்தியும் வைத்திருக்கிறேன்;

காந்தி எனும் பொருண்மையில் கூகிள் சாட்டில் நான் பிறருடன் செய்த உரையாடல்களை காண்பி என நான் கூகிளுக்கு உத்தரவிட்டால் அது இதோ என விளக்கில் இருந்து வந்த பூதம் செய்வது போலவே உடனே நிறைவேற்றியது. அந்த உரையாடல்களில் பெரும்பான்மை கார்த்தியுடன் நான் செய்த உரையாடல்கள் தான். பிப்ரவரி 2009 தொடங்கி நேற்று வரை இருக்கும் அவருடன் நடந்து கூகிள் சேமித்துள்ள உரையாடலில் காந்தி இல்லாத உரையாடல்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். அவற்றினையும் மீண்டும் படித்து லேபிள் செய்தால் அவை காந்தி எனும் லேபிள் கொடுக்க நான் மறந்திருப்பேன் என்பது தெரிந்து விடும். அப்படி எல்லா உரையாடலிலும் காந்தி

காந்தி எனும் அவரின் வியப்பு

எனது தந்தை இயற்கை எய்தி அதற்காக ஓராண்டு நிறைவில் செய்யும் க்டமைகளை செய்வதற்காக எனது மூத்த சகோதரர் இல்லத்திற்கு மதுரை சென்றிருந்தேன். அப்போது எனது சகோதரியின் கணவருக்கு நண்பரான பல மருத்துவர் ஒருவரை சந்திக்க அவர் சென்ற போது நானும் உடன் சென்றேன். அப்போது அந்த மருத்துவர் இந்தியாவின் இன்றைய அவல நிலைக்கு காந்திதான் காரணம் என்று சொன்னார். அவருக்கு நான் உரைத்த பதிலை இந்த தொடரில் தகுந்த இடத்தில் மெர்ஜ் செய்திருக்கிறேன்

காந்தி குறித்து எனக்கு ஏற்பட்ட சிந்தனை தொடக்கம் என் தந்தையால் அதைக் குறித்து இங்கே எனது வலையில் முன்பே சொல்லியிருக்கிறேன்

பதிவுகளின் வழக்கமான இலக்கணமான படம் சேர்த்தல் இல்லாது தான் இந்த தொடரை எழுத்த் தொடங்கினேன். ஆனால் காந்தியாரின் படம் இல்லாமல் இருப்பது ஒரு குறை போலவே நெருடலாக இருந்தது. அதே நேரம் இதற்காக இணையத்தில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட படங்களை இதற்காக உபயோகிப்பதில்லை என எனது ஆழ்மனம் ஒரு தீர்மானத்தினை அதுவாகவே நிறைவேற்றிக் கொண்டுவிட்டது. ஒரு ரயில் பயணத்தில் இரண்டு பேர் பேசிக் கொண்டு வருவது போல் கருப்பு வெள்ளை போட்டோ கிடைக்குமா என உமாநாத் எனும் இணைய நண்பரிடம் கேட்டேன். இவர் விழியன் எனவும் அறியப்படுவார் . இவரது புகைப்பட கலை மீது எனக்கு தனி

ப்ரேமை உண்டு ; அவர் சில நாட்கள் அவகாசத்தில் செய்து தருவதாக சொன்னார்.

இணையம் வழி அறிமுகம் ஆனவர் ஜீவா நாதன். சட்டம் பயின்ற ஓவியர். கோவையில் வசிக்கிறார். ஃபேஸ் புக் மூலம் அறிமுகம் ஆனவர். எனக்கு ஒரு காந்தி படம் வேண்டும் எனறவுடன் நோக்கத்தினைக் கேட்டுக் கொண்டு சம்மதித்து 24 மணி நேரத்தில் எனது மெயில் பாக்ஸிற்கு டெலிவரியும் செய்து விட்டார். இங்கே இந்த பதிவில் இணைக்கப்பட்டுள்ள காந்தி

ஜீவா நாதன் தனது திரைச்சீலை எனும் திரைப்படங்கள் தொடர்பான நூலுக்காக தேசிய விருது பெற்றவர் என்பதில் அவருக்கு இருக்கும் மகிழ்ச்சியை விட தேசிய விருது எனும் பெருமைக்குரியவர் என் பதிவுக்கு என பிரத்தியேகமாக வரைந்து தந்திருக்கிறார் என்பதில்

எனக்கு இருக்கும் மகிழ்சியும் பெருமையும் ஜாஸ்தியாக இருக்கும் என்பது நிச்சயம் .. அவருக்க் என் மனமார்ந்த நன்றி

(பயணம் தொடரும்)

சக பயணி 5

சக பயணி 5

இதன் பாகம் 4 ஐ படிக்க இங்கே க்ளிக்

"என்ன சொல்கின்றீர்கள்". எனது வாக்கியம் அவரிடம் ஒரு சின்ன அதிர்வை வரவழைத்திருந்தது. எங்கள் உரையாடலை கவனித்து வந்திருந்த மற்றவர்களும் நான் ஏதோ சொல்லக் கூடாத ஒரு செய்தியைச் சொன்னது போல் பார்த்தனர். ஒருவர் ,'அப்படின்னா காந்தியடிகள் நாஸ்திகரா " என்றே என்னிடம் நேரடியாக வினவினார்.

"இதற்கு நான் விரிவான விளக்கம் தர வேண்டியிருப்பதால், அதுவும் அதனை எளிமையாகவும் சிக்கலின்றி சொல்ல விழைவதால் ஒரு புராண கதையுடன் தொடங்க ஆசைப்படுகிறேன்"

"தாராளமாகச் சொல்லுங்கள்; நமது பயணம் இன்னும் பல மணிநேரம் இருக்கிறதே"

"மிக்க நன்றி ; இந்த கதை வராஹ புராணத்தின் தொடக்கத்தில் இருக்கிறது;

அஸ்வசிரஸ் எனும் மன்னன்; மிகவும் நேர்மையானவன், பண்பாளன், கனிவானவன்;அவன் ஒரு யாகத்தை மேற்கொண்டான். அதிலே

அந்தணர்களுக்கு தானம் அளித்தான். அவனை நாடி இரண்டு அந்தணர்கள் வந்தனர். ஒருவர் பெயர் கபிலர். மற்றொருவர் ஜெய்கிஷவ்;

இருவருக்கும் உரிய மரியாதைகள் செலுத்தியபின் அவர்களிடம் மன்னன் கேட்டான், " நாராயணனை எப்படி வணங்க வேண்டும் என்பதை நீங்கள் எனக்கு சொல்ல வேண்டும்"

"நாரயணனா அது யார்". இருவரது பதில் கேள்வியும் மன்னருக்கு ஆச்சர்யம் தந்தது. அதுவுமில்லாமல் அடுத்து ,"நாங்கள் தான் நாராயணன்" எனவும் சொன்னார்கள்

"நீங்கள் இருவரும் பெரும் தவம் இயற்றியவர்கள்; கல்வியில் சிறந்தவர்கள் அதிலெல்லாம் எனக்கு எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை. ஆனால் பஞ்சாயுதம் தாங்கிய நாராயணன் நீங்கள் இல்லை; அவன் கருட வாகனத்தில் இருப்பவன்"

"ஓ ஆயுதங்களும் கருட வாகனமும் தான் உனது பிரச்சனையா ! இதோ பார்"

அவர்கள் இருவரில் ஒருவர் கதை, சங்கு, சக்கரம், வில் துளசி மாலை தரித்த நாரயண வடிவமும் மற்றொருவர் அசல் ராட்சஷ அளவிலான கருடனாகவும் மாறி விட்டனர்

மன்னன் மயங்கவில்லை .. அவர்களிடம் மீண்டும் பேசினான்

(பயணம் தொடரும்)

சக பயணி 4

சக பயணி 4

இதன் பாகம் 3ன் சுட்டி

"சார் ! வாழ்க்கையில் எல்லோரும் பல பொறுப்புகளை சுமந்திருக்கின்றோம். அலுவலகத்தில் சிப்பந்தியாக, குடும்பத்தில் உறவு முறையாக, நட்புகளுடன் தோழமையாக, தினசரி வாழ்வில் சந்திக்கும் மனிதர்களுடன் சக மனிதனாக இப்படி பல; இவை என்னவோ ஒரு கல்லூரி அல்லது பள்ளிப் படிப்பில் நமக்கு உண்டான பல பாடத்திட்டங்கள் போல ஒன்றுக்கு ஒன்று தொடர்பில்லாத சங்கதிகள் போல; ஆனால் இவை எல்லாம் ஒரே மனிதனால் நிறைவேற்றப்படும் கடமைகள் எனும் அடிப்படையில் ஒரு அடிப்படை சிந்தாந்தம் இதனை

நிர்வகிக்கும். அது வெளியில் புலப்படாது"

"இல்லையே அலுவலக வாழ்க்கை வேறு; வீட்டு வாழ்க்கை வேறு"

" நீங்கள் நான் சொல்ல வந்த கருத்தை சற்று ஆழமாக கவனிக்க வேண்டும் என கேட்டுக் கொள்கிறேன்; ஒருவன் பொது வாழ்வில் ஒரு மாதிரியும் தனி வாழ்வில் ஒரு மாதிரியும் நடந்து கொள்ளலாம். ஆனால் ஏதாவது ஒன்று தான் அவரது இயல்பாகவும் மற்றொன்று இயல்புக்கு முரண்பட்டதாகவும் இருக்குமல்லவா"

"ஆமாம் நிச்சயமாக"

"அந்த இயல்பை வழி நடத்திச் செல்லும் சித்தாந்தம் அல்லது அவரது கேரக்டர் என ஒன்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள் அது இயல்போடு இயைந்ததாகவும் இயல்போடு இசைய மறுப்பதாகவும் இரட்டை நிலைப்பாடு கொண்டதாகவும் இருக்க இயலுமா"

"இன்னும் சற்று விளக்கமக சொல்ல முடியுமானால் பயனுள்ளதாக அமையும்"

"Howard Gardner எழுதிய Unschooled Mind எனும் நூலில் சொல்வதை இங்கே எடுத்துக் காட்டுவது பொருத்தமாக இருக்கும்: ஒருவன் தனக்கு எப்படி பயிற்சியினை அமைத்துக் கொள்கிறானோ அப்படியே தனது செய்கைகளில் நடத்தையில் சிறப்பினை வெளிப்படுத்த முடிகிறது. அவன் போதிக்கப்பட்ட வழிகளில் தனது செய்கையை செலுத்துகிறான்.. சூழல் மாறும் போது அவனது செய்கைகள்

தடுமாறுவது மட்டுமல்ல அவை முழுமை பெறாமலும் போகின்றன. இவ்வகைப் பயிற்சி Compartmentalisation என அழைக்கப்படுகிறது.. அதாவது ஒரு இரயில் பெட்டி போல மனதிற்குள் அடுக்குகளை சமைத்துக் கொள்வது. ஒரு பெட்டி வசதியானதாக ஒரு பெட்டி சாதாரண வசதிகள் கொண்டதாக சமைக்கப்பட்டது போல நமக்குள்ள பொறுப்புகளை வழி நடத்தும் சித்தாந்தங்களை ஒவ்வொரு பொறுப்புக்கும் ஒன்றாக சமைத்துக் கொள்வது; ஆனால் இப்படி சமைத்துக் கொள்வதில் சமரசங்கள் தான் இருக்குமே அல்லாது அவை நிரந்தரமானது

அல்ல. ஒரு பொறுப்பு மற்றொன்றை எதிர் கொள்ள நிகழும் தருணத்தில் எந்தப் பொறுப்பு முக்கியமானது என கேள்வி கேட்டு பதில் கிடைக்க இயலாமால் இரண்டும் சமரசம் செய்யும் போராட்டம் ஆனால் காந்தியாரிடம் இது போன்ற தருணங்களில் சங்கடங்களே இருந்ததில்லை. காரணம் அவர் இப்படி அடுக்குகள் சமைத்துக் கொள்வதில் அடிப்படையாக ஒரே சித்தாந்தத்தை முன் வைத்தார். Moral tenets applied to men in every situation என்பது அவரது சிந்தாந்தம். அதில் ஒரு போது அவர் சமரசம் செய்து கொண்டது இல்லை அவர் எடுத்துக் கொண்டு நடத்திய வழக்கில் அவர் ஆதரித்த கட்சிக்காரர் பிழையானவர் எனத் தெரிந்த உடன் அவர் இந்த அடிப்படை சித்தாந்தத்தின் வழி நின்று பேசினார்.. அவருடைய சுயசரிதையிலிருந்தே இதை சொல்கிறேன்

I discovered that my client had deceived me; I saw him completely breakdown in the witness box; So without any argument I asked the magistrate to dismiss the case; The opposing counsel was astonished and the magistrate was pleased. I rebuked my client for bringing a false

case to me: He knew that I never accepted false case.. At any rate my conduct did not affect my practice for the worse, indeed it made my work easier"

" மிக்க நன்றி.. காந்தியாரின் மதப் பற்று கடவுள் நம்பிக்கை குறித்து நீங்கள் என்ன நினைக்கின்றீர்கள்"

"நம்மில் பலரும் கருதுவதைப் போல், கடவுள் நம்பிக்கை கொண்டவரல்ல காந்தி "

(பயணம் தொடரும்)

சக பயணி 3

சக பயணி 3

இதன் முந்தைய பாகத்தினை படிக்க இங்கே க்ளிக் செய்யவும்

“உங்களுக்கு காஃபி என்றால் மிகவும் பிரியம் போலிருக்கிறது”

“எனக்கு என்றில்லை சார். பலருக்கும் தான். அதுவும் காஃபி தவிர்த்த பயணம் இனிமையானது அல்ல என்பதை நீங்கள் இங்கே கவனிக்கலாம். கப்பலில் லண்டன் சென்ற காந்தியார் பயணத்தின் போது சூயஸ் கால்வாயில் உள்ள செயிட் துறைமுகத்தில்(Port Said) உள்ள காஃபி ரெஸ்டாரண்ட்களைக் குறித்து தனது பயணக் குறிப்பில் சொல்லியிருக்கிறார். அங்கு இசை கேட்டது குறித்தும் பதிவு செய்திருக்கிறார்”

“ஓ !! சரி !! அது தான் காஃபி வந்து நாம் குடித்தும் முடித்தோம். என் கேள்விக்கு இப்போது விடை சொல்வீர்களா ?”

”நிச்சயம் சொல்கிறேன்; காந்தியின் ஆதார சிந்தனை, கோட்பாடு சத்யாகிரஹம். இந்த வடமொழிச் சொல்லினைக் கவனிக்க வேண்டும். இது ஒரே சொல்லாக பொருள் கொள்ளப்பட்டாலும் இரு பெரும் குணங்களின் சங்கமம் இந்த சொல்; சத் என்பது உண்மையினையும் அக்ரஹ எனும் சொல் அந்த உண்மையினைக் கை கொள்வதற்கான, தேடுவதற்கான மனத் திண்மையினையும் குறிக்கிறது. இந்த

குணங்களை வைத்துக் கொண்டு ஒருவரை எதிர்ப்பதல்ல காந்தியாரின் வழி; இந்த குணங்களை வைத்துக் கொண்டு ஒருவருக்கு பணியாற்றுவது, In other words Satyagragha is not used against anybody but is done with somebody"

"வார்த்தைக்கு அழகாகத்தானிருக்கிறது ஆனால் இது போன்ற கொள்கைககள் நடைமுறை சாத்தியமானதா"

"தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளவர் இந்தக் கொள்கையின் உயரத்தினை கவனத்தில் கொண்டால் சாத்தியம் தானே"

"எல்லோருக்கும் ஒரே மனோபாவம் என்பது நடைமுறை சாத்தியத்துக்கு அப்பாற்பட்டதல்லவா சார்"

"ஒவ்வொரு மனிதனும் அடிப்படை சிந்தாத்தம் என்று ஒன்றை வைத்திருக்கக் கூடும் அந்த அடிப்படை சித்தாந்தத்தை சரிவர அமைத்துக் கொண்டால் அதன்படி நடந்து கொள்வதில் சுலபம் இருக்குமல்லவா"

"எனக்கு புரியவில்லை.. இன்னும் விளக்கமாக சொன்னால் புரிந்து கொள்ளவேன்"

"சொல்கிறேன் சார்.. நாம் பண்பு சார்ந்த கொள்கைகளை அல்லது நம்பிக்கைகளை அது சார்ந்த சூழலில் மிகுந்த ஆழ்நிலையில் நம்மை ஈடுபடுத்திக் கொண்டு , பரிசோதிக்கிறோமா.. உதாரணமாக சுற்றுச் சூழல் மாசுபடுகிறது என ஒரு செய்தி தாளில் ஒரு கட்டுரையினைப் படிக்கும் போது நமது ரியாக் ஷன் எப்படி இருக்கிறது. பெரும்பாலும் ரேஷனலாகத்தான் இருக்கும்.. ஆனால் அதே சமயம் கார் ஓட்டிக் கொண்டு செல்லும் போது புகை கக்கும் இன்னொரு காரை கவனிக்க அல்லது கடக்க நேர்ந்தால் நமது ரியாக் ஷன் எப்படி சற்று மிகையான உணர்ச்சிகளோடு கலந்து வருகிறது"

"ஆமாம் ஒப்புக் கொள்கிறேன்"

"சுற்றுப் புற சூழலினை தூய்மையாக வைத்திருக்க வேண்டும் என்ற கொள்கையினை அதன் மீது நமக்குள்ள தீவிர நம்பிக்கையை பரிசோதித்துக் கொள்ள இந்த இரண்டு சூழலுமே நமக்கு இடம் தருகிறதா சொல்லுங்கள். பண்பு சார்ந்த அதுவும் கேரக்டர் சார்ந்த சித்தாந்தத்தை பரிசோதித்துக் கொள்ள நமக்கு மிகவும் டென்சிடியான ஒரு சூழல் தேவை; அதை அமைத்துக் கொண்டோ அல்லது தன்னார்வமாக அந்த சூழலுக்கு தன்னை உட்படுத்திக் கொண்டோ சோதித்துக் கொள்ளாமல், நம்மால் அந்த குறிப்பிட்ட சித்தாந்தத்தை

வாழ்வின் பிற ப்ரியாரிட்டிசுடன் ஒப்பிட்டு எதை விட்டுக் கொடுப்பது எதில் சமரசம் செய்து கொள்வது எதில் சமரசம் செய்து கொள்ள்வே கூடாது என்பதை தீர்மானிக்க இயலுமா சொல்லுங்கள்; இப்படி டென்சிடியான சூழலில் உட்படுத்திக் கொள்ளாமல் தான் நமது நம்பிக்கை அடுக்குகள் அமைந்துள்ளது அதைத்தான் முன்பு சொன்னேன் நினைவிருக்கிறதா

"ஆம் சொன்னீர்கள் Opinions, Desires, Convictions, Values என"

" பெரும்பாலும் நாம் பண்பு சார்ந்த கொள்கைகளை கைக் கொள்வது அவை சமூகப் பொருத்தம் கொண்டவை என்பதால். அதாவது சமூக அங்கீகாரம் கொண்டவை என்பதால். ஆங்கிலத்தில் சொல்வதெனில் We adopt because they are socially appropriate ஆனால் காந்தி அப்படி பொதுவில் கைக் கொள்ளாதவர் என்பதனையும் அவர் அடர்த்தியான சூழலில் அதை பரிசோதித்து கைக் கொண்டார் என்பதையும் அதில் எத்தனை உறுதியாக இருந்தார் என்பதையும் நீங்கள் கவனிக்கலாம். மீண்டும் வலியுறுத்தி சொல்கிறேன் ;சத்யாகிரஹம். இந்த

வடமொழிச் சொல்லினைக் கவனிக்க வேண்டும். இது ஒரே சொல்லாக பொருள் கொள்ளப்பட்டாலும் இரு பெரும் குணங்களின் சங்கமம் இந்த சொல்; சத் என்பது உண்மையினையும் அக்ரஹ எனும் சொல் அந்த உண்மையினைக் கை கொள்வதற்கான, தேடுவதற்கான மனத் திண்மையினையும் குறிக்கிறது ஒரு பாரிஸ்டராக காந்தியாரை கவனிக்கும் முன் அவரது இந்த ஆதாரக் கொள்கையினை புரிந்து கொள்ள வேணும்..

இப்ப அவரோ பாரிஸ்டர் வாழ்க்கைக்கு வருகிறேன் ...

(பயணம் தொடரும்)

சக பயணி- 2

(இதன் முதல் பாகம் இங்கே)

நான் கேட்ட கேள்விக்கு அவர் பதில் சொல்லவில்லை. ஆனால் என் சட்டை பாக்கெட்டில் இருந்த பேனாவைப் பார்த்துக்

கொண்டிருந்தார். அந்த பேனாவில் காந்தியாரின் உருவம் பதித்திருந்தார்கள்

" சார் இந்தப் பேனா எனக்கு நான் பணியாற்றிய அலுவலகத்தில் எனக்கு அன்பு பரிசாக வழங்கியது. காந்தி குறித்து நீங்கள் என்னிடம் வினவியதற்கு இந்த பேனா காரணமாக இருக்கும் என யூகிக்கிறேன்"

" உங்கள் யூகம் மிகச் சரியானது. இது போன்ற பரிசுகளில் பெரும்பாலும் சாமி படங்கள் மதப் பெரியவர்களின் படங்கள் இருக்கும். முதன் முறையாக காந்தி படம் பதித்த கிஃப்ட் பேனாவைப் பார்க்கிறேன். உங்களுக்கு காந்தியின் மீது ஈடுபாடு இருக்கும் பட்சத்தில் தான் இப்படி வைத்துக் கொண்டிருக்க முடியும் என யூகித்து உங்களிடம் அப்ப்டி ஒரு கேள்வி கேட்டேன். நீங்கள் பதிலுக்கு என்னைக் கேள்வி கேட்டதால், உள்ளுக்குள் விஷயங்களை கோர்வைப்படுத்திக் கொண்டே யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதுவுமல்லாது காந்தி சிற்சில விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாகி இருந்தாலும் பொதுவில் He is a symbol of good அதனால் உங்கள் மேல் ஒரு நல்மதிப்பு வரும் அதற்காக இதை வைத்துக் கொண்டிருக்கலாம் எனவும் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்"

"நல்லது சார். நான் உங்களை பதிலுக்கு கேள்வி கேட்டது என்னை நான் தயார் செய்து கொள்ள ஒரு சிறிய அவகாசம்; நீங்கள் யூகம் என சொன்னதை நான் மித் (Myth) என சொல்வேன்.. எனது கருத்து இந்த விஷயத்தில் மிகவும் காரமாக இருப்பதாக நீங்கள் நினைத்தால் அதற்கு என் வருத்தங்கள் ஆனால் என் கருத்துக்கான விளக்கம் சொல்ல நீங்க்ள் எனக்கு அனுமதி அளிப்பீர்கள் என கருதுகிறேன்"

"தாரளமாக சொல்லுங்கள்"

"யூகம் என்றும் அனுமானம் என்றும் சொல்லப்படுபவை ஒருவரின் நம்பிக்கை கட்டமைப்பில் (Belief Structure) ஒரு ஸ்தானம் எனச் சொல்லுவேன்"

"எனக்கு முழுமையாகப் புரியவில்லை சார்"

"ஒருவரின் நம்பிக்கை கட்டமைப்பு Opinions, Desires, Convictions, Values என அடுக்குகள் கொண்டவை என நான் கருதுகிறேன். இதில் கீழடுக்கு ஒப்பீனியன் எனக் கொண்டால் மேலான அடுக்கு வேல்யூஸ் என பொருள் கொள்ள் வேண்டும்."

"இதை இந்த தருணத்தில் ஏன் சொல்கின்றீர்கள் என தெரிந்து கொள்ளலாமா"

"சொல்கிறேன் சார். காந்தி படம் வைத்துக் கொண்டால் அது நல்லவர் எனும் அடையாளத்துக்கு உதவும் என நீங்கள் யூகிப்பதாக சொன்னீர்கள் அல்லவா. அதன் பொருட்டு இதைச் சொன்னேன்"

"ஆம் அப்படித்தான் யூகித்தேன். இப்போது கோர்ட் ஹாலில் எல்லாம் காந்தி படம் மாட்டப்பட்டுள்ளது. எதற்க்காக ? இங்கே நல்லது நடக்கும் ; உண்மை இருக்கும் என ஒரு உணர்வைத் தோற்றுவிப்பதற்க்காக. அது மட்டுமல்லாது அவர் தேசப் பிதா எனும் அடையாளம் பெற்று விட்டார் என்பதற்க்காவும்; He is mere a convention there என்பது என் எண்ணம்”

"மிக எளிமையாக அல்ல அல்ல மிக சாதாரணமாக சொல்லிவிட்டீர்க்ள். இதில் எனது கருத்தினை பகிர்ந்து கொள்ள விழைகின்றேன். எனக்கு உதவியாக இருக்கும் என கருதுவதால் எனது மடிக் கணிணியை உயிர்ப்பித்து உபயோகித்துக் கொள்ளலாமா"

"தாரளமாக சார்.. அதற்கு முன்னால் ஒரு கப் காஃபி அருந்தலாமா"

"செய்யலாம். நான் காஃபியில் சர்க்கரை சேர்த்துக் கொள்வதில்லை.. இதோ காந்திக்கு மீண்டும் வருகிறேன்

உண்மை என்பது வெறும் பொய் தவிர்ப்பது எனும் நிலையில் காந்தியார் இருக்கவில்லை. அதை எப்போதும் தவிர்ப்பது எனும் நிலையில் இருந்தார். நீங்கள் இராகவன் நரசிம்மன் அய்யர் என்பவர் குறித்து அறிந்திருப்பீர்கள்... ?"

"இல்லை சார்"

"இராகவன் அய்யர் எழுதிய The Moral and Political Thought of Mahatma Gandhi நூலில் காந்தியாரை மேற்கோள் காட்டி சொல்லியதை சுட்டினால் பொருத்தமாக இருக்கும் என நினைக்கின்றேன்

As truth is the sbstance of morality , man is a moral agent only to the extent that he embraces and seeks the truth. By truth is not merely meant the absstention from lies, not just the prudential conviction that honesty is the best policy in the long run , but even more that we must rule our life by this law of truth at any cost. We must say No when we mean NO , regardless of the consequences

இதில் நீங்கள் ஒன்றைக் கவனிக்கலாம். உண்மை உரைப்பது என மேலோட்டமாக இல்லாமல் உண்மையை தேடுவது என ஆழமாக் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது. இப்படியான தேடலினால் தான் காந்தியார் படம் நீதிமன்ற கூடங்களில் மாட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும் என நான் கருதுகிறேன்"

"காந்தியாரே ஒரு பாரிஸ்டர்.. ஆனால் அவரால் இப்படி ஒரு உண்மைத் தேடலில் வெற்றி கொள்ள இயன்றதா "

"நீங்கள் காந்தியாரை கருப்பு அங்கி அணிந்து கொண்டு. கட்சிக்காரரை சட்டத்தின் பார்வையில் இருந்து காப்பாற்ற அல்லது சட்டத்தின் பார்வையில் வேண்டும் எனும் அளவுக்கு நிவாரணம் பெற்றுத் தரும் வக்கீல் / பாரிஸ்டர் அளவில் பார்த்தீர்கள் என்றால் இந்த சங்கதியினைப் புரிந்து கொள்வதில் சற்று சிரமம் இருக்கும்"

"ஓ அப்படியா .. வேறு எப்படி புரிந்து கொள்ள வேண்டும்"

"மேலும் தொடர்வதற்குள் இதோ காஃபி வந்து விட்டது.. அருந்திய பின் தொடரலாம்"

(பயணம் தொடரும்)

சக பயணி-1

சுமார் 400 கி.மீ தூரத்தை பகல் நேரத்தில், இரயில் பயணத்தில் அதுவும் கோடை தொடங்கிய நேரத்தில் பயணித்துக் கடக்க வேண்டிய சந்தர்ப்பம். சக பயணிகள் இது மாதிரியான தருணங்களில் பொழுது போக்க மிகவும் உதவுவார்கள். கையில் வைத்திருக்கும் வார, மாத சஞ்சிகைகள், நாளிதழ்கள் கைமாறும். அரசியல், சினிமா, சமூக அவலங்கள், சமூக அக்கறைகள் என உரையாடல்களும் களம் மாறி மாறி நேரம் நழுவும்.


மிக அருகில் அமர்ந்திருக்கும் ஒரு சக பயணி சமூகம் சார்ந்த அவரது கருத்தை நிறுவிடவும், நாம் அதனுடன் ஒத்துப் போவதும் இல்லை முரண்படுவதுமாக பல சமயம் இலக்கில்லாது., பற்பல சந்தர்ப்பங்களில் உரையாடும் கருத்துக்கு நம் தரப்பிலோ அல்லது அவர் தரப்பிலோ வலுவற்ற சான்றுகள் ஏதுமே இல்லாது உரையாடல் அந்த இரயில் வண்டியை விட வேகமாக பயணிக்கும். முரண்பட்ட கருத்துக்களே ஆயினும் இருவருக்கும் இடையே ஒரு மெல்லிய கண்ணியம் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும். அது ஒருவரை ஒருவர் முதன் முறை அறிந்துள்ளோம் என்பதால்.

எனக்கு இப்படியான பயணத்தில் வாய்த்த சக பயணி., அந்தப் பயணம் முழுமைக்கும் ஒரே சங்கதியைப் பற்றி உரையாடி வந்தது எனக்கான ஆச்சரியம். அவருக்கு 70 வயது கடந்திருக்கும் ஏன் 80 கூட இருக்கலாம். பாசஞ்சர் லிஸ்டில் பார்த்திருந்தால் தெரிந்து இருக்கும்.. அவர் தான் உரையாடலைத் தொடங்கினார்

“உங்களுக்கு காந்தியக் கொள்கைகள் மீது நம்பிக்கை இருக்கின்றதா”

நான் இந்தக் கேள்விக்கு எப்பவுமே உற்சாகமாக ஆமாம் என தலையாட்டி விடுவேன் அன்றைக்கு என்னவோ பதில் கேள்வி கேட்டேன்

“காந்தியக் கொள்கைகள் என திட்டவட்டமாக எதைச் சொல்லுகின்றீர்கள் எனத் தெரிந்து கொள்ளலாமா”
(பயணம் தொடரும்)

ஜெயமோகனின் இன்றைய காந்தி

நண்பர் கார்த்திக் சுப்ரமணியன் ஜெயமோகனின் இன்றைய காந்தி புத்தகத்தை உடுமலை டாட் காம் மூலம் அனுப்பி வைத்திருந்தார். சில பக்கங்கள் படித்த உடனே இதில் விவாத்தித்து தெளிவு பெற வேண்டிய சங்கதிகள் நிறைய உண்டே எனும் குதூகலம். இது குறித்து ஜெயமோகன் அவர்களுடன் உரையாட (இணையம் வழி ) ஆவல் கொண்டுள்ளேன். முதல் கட்டமாக நான் அவருக்கு எழுதிய மின் கடிதம் அதற்கு அவரின் பதில் இந்த சுட்டியில்

http://www.jeyamohan.in/?p=7291

ஜனகணமன- நூல் விமர்சனம்

சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் பயங்கரவாதம்- காந்தியின் கொலைக்கு புத்தக ஆசிரியர் மாலன் தந்திருக்கும் ஓர் அடைமொழி. ஆனால் சொல்ல மறந்த மொழி ஒன்று உண்டு.

இந்திய சுதந்திரத்துக்காக தன்னை முழுவதும் ஈடுபடுத்திக் கொண்ட அந்த மனிதன் தலைமையேற்றுப் பெற்றுத் தந்த சுதந்திரம் எந்த அளவில் இருந்தது என்றால், அந்த மனிதனைக் கொன்றவனுக்கும் தன் குரலைச் சொல்ல சந்தர்ப்பம் தந்து மேல் முறையீடு செய்வதற்கும் வாய்ப்பளித்து May It Please Your Honour எனத் தொடங்கி சுமார் 140 பத்திகளுடைய ஒரு நீண்ட வாக்குமூலத்தைப் பதிவு செய்ய வாய்ப்பளிக்கும் பொறுமை பெற்றதாய் இருந்த்து அந்த சுதந்திரம். அத்துனை நீளமான வாக்குமூலத்தைப் படித்தபின் கோட்சே நிச்சயம் மூச்சு வாங்கியிருக்க சாத்தியமுண்டு. வாங்கியிருப்பான். சுதந்திர இந்தியாவின் மூச்சுக் காற்று. அந்த 79 வயது கிழவரின் ஆன்ம மூச்சும் அந்தக் காற்றிலே கலந்து இருக்கும். அது கரைந்து போகும் மூச்சல்ல. ஆன்ம மூச்சல்லவா. பெரட்டா வகைத் துப்பாக்கி பிரசவித்த குண்டுகளில் சற்று நேரம் நின்று அந்த தேகத்தினுள்ளே உலாவிக் கொண்டிருந்த்தை துறந்து இந்த தேசத்தினுள்ளே வியாபித்து இன்னும் இருக்கும் மூச்சு. இன்னும் பல யுகம் இருக்கும் மூச்சு.. யுகங்கள் கடந்த் பின்னும் இருக்கும் மூச்சு.

எடுத்துக் கொண்ட வேலை புத்தக விமர்சனம். ஆனால் அதற்கு மேலே சொன்ன வியாஜ்ஜியம் புறம்பாக இருப்பது போலத் தோன்றலாம். ஆனால் ஜனகணமன என்ற நாமகரணம் கொண்ட இந்த குறுநாவல் மாலன் தன் மகன் சுகனுக்குச் சொன்ன பொலிடிக்கல் Fiction என்ற வருணனையோடும், மாலனின் வீட்டார் டைனிங்க் டேபிளில் காந்தியைப் பற்றி செய்த விமர்சனம் கலந்த உரையாடலுமான Preamble போன்றதான முஸ்தீபுகளும் நாமும் கொஞ்சம் அது மாதிரி பீடிகைகளோடு தான் இந்த விமர்சனத்தை தொடங்க வேண்டும் என்ற ஐடியாவை தந்ததையும் நேர்மையாக இங்கே சொல்லி விட வேண்டுமல்லவா அது தான்.


மாலன் தன் மகன் சுகனுக்குச் சொன்ன இந்த பொலிடிக்கல் ஸ்டோரியை மீண்டும் ஒரு கடிதத்துடனே நிறைவு செய்கிறார். ஆனால் தன் மகனுக்கு மட்டுமல்ல. இந்த புத்தகத்தைப் படிக்கும் எல்லோருக்குமே ஒரு தப்பான தகவலைச் சொல்கிறார். அது கோட்சே தூக்கிலிடப்பட்ட நாள். மாலன் தெளிவாக நவம்பர் பதினான்காம் தேதி என்று ஸ்பஷ்டமாக எழுதிருக்கார். ஆனால் கோட்சேயும் நாரயண ஆப்தே என்ற இன்னொரு குற்றவாளியும் தூக்கிலிடப்பட்ட்து நவம்பர் 15 1949.

இது ஒரு சின்ன சறுக்கல்தான் ஆனாலும் இந்த பொலிடிக்கல் ஸ்டோரியை சொல்வதற்கு தான் ரொம்பவே முயற்சி எடுத்துக் கொண்ட்தாக மாலன் முன்னுரையில் சொல்வதனால் இன்னும் கொஞ்சம் எச்சரிக்கையாக இருந்திருக்கலாம் எனச் சொல்ல வந்தேன்.

இந்த சின்னத் தகவல் இன்றளவில் கூகிளில் கோட்சே என்று தட்டினால் ஷண நேரத்தில் தகவல் வந்து விழுந்து விடும்.

சரிதான் விமர்சனம் என்றாலே குற்றம் கண்டுபிடிப்பது என்ற இலக்கணத்தில் இருக்கப் போகிறது என்று நினைக்க வேண்டாம்.

கதை இப்படித் தொடங்குகிறது

ரமணன் என்கிற போலிஸ் அதிகாரி ஒரு கனவு காண்கிறார். காந்தி கொல்லப்படுவதாக. தூக்கி வாரிப் போட்டு எழுந்து கொள்கிறார்.

சோம்பேறித்தனமாக இந்தப் புத்தகத்தை கையில் எடுக்கும் என் போன்ற ஆசாமிகளை டக்கென்று கதைக்குள்ளே தள்ளி வேக வேகமாக நகர்த்தி முற்றும் போட்டு நல்லா இருக்கே நடை என்ற திருப்தியுடன்(அந்த ஒரு திருப்திதான்) புத்தகத்தை மூட வைக்கிறார் மாலன்

கதை சொல்லும் சம்பிரதாயங்களில் தியேட்டர் டெக்னிக்கினைக் கையாண்டு கதை பல கோணங்களில் சொல்ல்படுகிறது. இழை துண்டாகமல் ஒட்ட வைத்திருக்கும் லாவகம் பிரமாதம்.

அவருடனே அத்தியாயம் அத்தியாயமாகப் பயணப்படலாம்

இந்திய பாகிஸ்தான் பிரிவினைக்குப் பின் நடந்த கலவரங்கள். பாகிஸ்தானுக்கு 55 கோடி ருபாஉ இந்தியா தரவெண்டும் அதை முன்னிறுத்தி காந்தியின் உண்ணாவிரதம் இவற்றை சொல்லும் முதல் அத்தியாயம். காந்திக்கு 75 வயதாகிறது என்கிறார் மாலன். காந்திக்கு அப்போது வயது 79. காந்தியை ஒரு நாலு வயசு கம்மியாகப் பார்க்க மாலனுக்கு ஆசை.

இந்த 55 கோடி விவகாரத்தைப் பற்றிய சர்ச்சைகள் நிறைய உண்டு. கதை வடிவத்தில் இருப்பதால் அந்த சர்சைகளுக்கு மாலன் இடம் தராமல் கதையை நகர்த்திக் கொண்டு போவதில் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம். ஆனால் வரலாறு அல்லவா. ஜனவரி 13-1948 தேதியிட்ட இரண்டு அணா விலையிருந்த அன்றைய ”தி டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா”வின் தலைப்புச் செய்தி

MAHATMA GANDHI STARTING FAST FROM TODAY

ஜனவரி 12 ம் தேதி மாலை காந்தியின் மாலை நேர வழிபாட்டு கூட்டத்தில் அவர் பேசியதை மேற்கோள்காட்டும் டைம்ஸ் அவர் இந்து முஸ்லிம் ஒற்றுமைக்காகவே உண்ணாவிரதம் மேற்கொள்வதாகச் சொல்கிறது

காந்தியக் கொல்ல கோட்சே முடிவெடுக்கும் தருணத்தை சுருக்கமாகவும் கொஞ்சம் விறுவிறுப்பாகவும் சொல்லும் இரண்டாம் அத்தியாயம்.

நதுராம் கோட்சே, நாரயண ஆப்தே, மதன்லால், விஷ்ணு கர்க்காரே ஆகியோரைப் பற்றிய சுருக்கமான வரிகளில் சில நறுக் இருக்கவே செய்கிறது. ஆப்தேயைப் பெண் பித்தன் எனசொல்லி விட்டு வேகமாக மதன்லால் பாவா பக்கம் தாவுகிறார் மாலன். மதன்லாலின் பூர்விகத்தைப் பற்றிய சில வரிகளிலேயே இவன் ரொம்பவே தீவிரமான ஆசாமி என புரியவைக்கிறார் மாலன்

விஷ்ணு கர்க்காரே பற்றி ஹோட்டலுக்கு சொந்தக்காரன் என்று நிறுத்திக் கொள்கிறார்

இந்த நாலு பேரும் இன்னொரு முக்கியமான ஆசாமியைச் சந்திக்கும் தருணமும் இந்த அத்தியாயத்தில்.

திகம்பர் ராமசந்திர பாட்கே.
“வித்தைக்காரனைப் போல வெளித் தோற்றமும் வேடிக்கைப் பேச்சுமாய் “ பாட்கேவுக்கு பொறுத்தமான வருணனை.
இந்த அத்தியாத்தின் ஹைலைட் நதுராம் கோட்சே காந்தியைக் கொல்ல ஜனவரி 20 1948 என நாள் குறித்துக் கொண்டு அதற்கான பயண ஏற்பாடாகா 17-ஜனவரி 1948 பம்பாயிலிருந்து டெல்லிக்குப் பயணிக்க ஏர் இந்தியாவில் தனக்க்கும் நாரயண ஆப்தேவுக்கும் விமான டிக்கெட் வாங்கும் சம்பவத்துடன் இந்த அத்தியாயம் முடிகிறது . நல்ல விறுவிறுப்பு

விமானப் பயணக் கட்டணம் (இரண்டு டிக்கெட் அன்றைக்கு 308 ரூபாய்) வரை மிகச் சரியாக சொன்ன மாலன், கோட்சே தனக்கு S.MARATHE என்றும் நாராயண ஆப்தேவுக்கு DN KARMAKAR என்றும் போலி பெயர் கொடுத்து டிக்கெட் வாங்கியதையும் சொல்லியிருக்கலாம். அந்த டிக்கெட்களின் படம் இங்கே.

பம்பாயிலிருந்து டெல்லிக்குப் புறப்படும் முன்பு நடந்த சில ஆயத்தங்களைச் சொல்லும் மூன்றாம் அத்தியாயம். இங்கேயும் மாலன் சில ஆதாரங்களில் கவனம் செலுத்தவில்லை எனச் சொல்லலாம்.
நாராயண ஆப்தேவும் நதுராம் கோட்சேயும் ஹோட்டல் கிரீன் பேலஸில் ரூம் நம்பர் 212 ல் தங்கியிருந்ததாகச் சொல்கிறார் மாலன். ஆனால் அவர்கள் தங்கியிருந்தது SEA GREEN HOTEL ; அறை எண் 6. அந்த ஹோட்டலின் படம் இங்கே

ஹோட்டலில் நாரயண ஆப்தே தனது கேர்ள் பிரெண்ட் ரேணுவை தருவித்து அவளுடன் சல்லாபித்திருப்பதாக மாலன் சொல்கிறார். அந்தப் பெண்ணின் தந்தை பம்பாய் போலிஸ் இலாகாவில் சர்ஜனாகப் பணி புரிந்த டாக்டர் ஒருவரின் பெண் என்கிற அளவுக்கு விவரம் சேகரித்த மாலன், அந்தப் பெண்ணின் பெயர் MANORAMA SALVI என்பதை எப்படி கவனிக்கத் தவறினார் எனப் புரியவில்லை. பின்னர் நடந்த விசாரணயில் அந்தப் பெண்ணிடம் பெறப்பட்ட வாக்குமூலம் இங்கே தந்துள்ளேன்.

ஆப்தே அந்தப் பெண்ணுடன் சல்லாபித்திருந்த தருணத்தில் கோட்சே ஓரியண்டல் லைஃப் இன்ஷூய்ரன்ஸ் கம்பெனியில் தனக்கிருந்த இன்ஷ்யுரன்ஸ் பாலிசிகளுக்கு வாரிசுகளை நியமித்துக் கொண்டிருந்ததாக சொல்கிறார் மாலன். கோட்சே அப்படி நாமினேட் செய்தது ஜனவரி 13-1948.(Reference No:1) அவனும் ஆப்தேயும் சீ கிரின் ஹோட்டலில் தங்கியிருந்தது ஜனவரி 14 முதல் 17 வரை. இங்கேயும் தேதியில் மாலன் கவனம் செலுத்தவில்லை

அத்தியாயம் நான்கு- அத்துனை சுவாரசியமான அத்தியாயமாக இல்லை. கொலையாளிகள் காந்தி தங்கியிருந்த பிர்லா மாளிகைக்கு வருவதில் முடியும் அத்தியாயம் இறுதி வரியில் திகம்பர பாட்கே அங்கே ஒரு ஒற்றைக் கண் மனிதனைப் பார்க்கும் ஒரு திகிலில் முடிச்சிட்டு நிற்கிறது.

கோட்சேயும் அவனது நண்பர்களும் காந்தி மீது 20-ஜனவரி-1948 நடத்திய முதல் கொலைத் தாக்குதலை மிகச் சுருக்கமாக அதே சமயம் விறுவிறுப்பாகவும் மாலன் விவரிக்கும் ஐந்தாம் அத்தியாயம்.

ஒரு ஜன்னல், கொலையாளிகள் கணக்கிட்டதை விட ஜாஸ்தி உயரத்தில் இருப்பதை கணக்கு வாத்தியார் ஆப்தே போட்ட திட்டத்தின் ஆரம்பமே சைபர் என்ற வார்த்தை சிக்கனத்தில் மாலன் சூழ்நிலையினைக் கண்முன்னே கொண்டு வருகிறார்.

கைக் குண்டு வீசி காந்தியைக் கொல்ல நடந்த அந்த முயற்சி, மாற்று ஏற்பாடுகளியும் நிறைவேற்ற இயலாத கொலையாளிகளின் ஏமாற்றம், மதன்லால் பாவா போலிசிடம் சிக்கியது; மற்றவர்கள் தப்பி ஓடியது என்று விறுவிறுப்புக்கு பஞ்சமே இல்லாமல் இந்த சாப்டரை நகர்த்தும் மாலன், மாட்டிக் கொண்ட மதன்லால் பாவா மூலம் தங்களையும் போலிஸ் பிடித்து விடும் என கோட்சேயும் ஆப்தேவும் பயப்படும் ஒரு திகில் முடிச்சுடன் கொஞ்சம் மூச்சு விட நமக்கு சந்தர்ப்பம் தருகிறார்.

மாட்டிக் கொண்ட மதன்லால் பாவாவை போலிசார் விசாரிக்கும் சம்பவங்கள் ஆறாம் அத்தியாயம்.

இங்கே மதன்லால் பாவாவின் பேச்சு மூலம் அன்று நிலவி வந்த சூழலை மாலன் தத்ரூபமாக சொல்லியிருக்கிறார்.

மதன்லால் பாகிஸ்தானியனா என்ற போலிசின் சந்தேகத்திற்கு அவன் பதில், “ காந்தியைக் கொல்கிற அளவுக்கு பாகிஸ்தானிகள் பைத்தியக்காரர்கள் அல்ல. அவர்களுக்கு ஒரு தேசத்தை உருவாக்கிக் கொடுத்ததே அவர்தானே”

இந்தக் குற்றச் செயலில் இன்னும் சில பேர் இருக்கிறார்கள் என்பதை போலிஸ் யூகிக்கும் விதம் மாலனின் லாவகம்

“அரசியல் ? காந்தியைக் நீ கொல்ல விரும்பிய்தற்கு காரணம் அது தானா”

“ஆயிரக்கணக்கான பேர்களின் வயிற்றெறிச்சலை கொட்டிக் கொள்ளும் அவரின் செயல்கள் அரசியல் என்ற பெயருக்கு தகுதியுடைவைஎன்பது உங்கள் அபிப்ராயமானால், அப்படியே வைத்துக் கொள்ளலாம். நாங்கள் அவற்றை அந்த வார்த்தையால் அங்கீகரிக்கவில்லை”

“நீங்கள்?”

வாய்ச் சவடால் பேசப் போய், வார்த்தை தவறிவிட்டதை மதன்லால் உணர்ந்தான். இதோ ஒரு முக்கியமான தகவல் உதிர்ந்துவிட்டது. சே !

மதன்லாலைக் குடைந்த போலிசார், அவன் சகாக்கள் பழைய டெல்லி மெரினா ஹோட்டலில் ரூம் நம்பர் 40ல் தங்கியிருந்ததை தெரிந்து கொண்டு அங்கே விரைந்து போவதற்குள் கொலையாளிகள் திசைக்கொருவராயப் பறந்து விட்டனர் என்ற ஏமாற்றமும் சஸ்பென்சும் கலந்து ஒரு செகண்ட் நிற்கிறது இந்த அத்தியாயம். ஆனால் உடனே ஒரு குதிரை வேகத்தில் தொடர்கிறது. அறை எண் 40 காலி செய்து விட்டனர் கோட்சேயும் ஆப்தேயும். ஆனால் அந்த அறையில் போலிசுக்கு புதிய தடயம் கிடைக்கிறது.

மாலனின் வார்த்தைகள் அந்த தடயத்தை நறுக்கென்று சொல்கின்றன. “ பாகிஸ்தானுக்கு பணம் கொடுக்கச் சொன்ன காந்தியைக் கிழி கிழி என்று கிழித்திருந்த ஹிந்து மஹா சபையின் டைப் செய்த அறிக்கை. கையெழுத்துப் போட்டிருந்தவர் ஆசு தோஷ்லாகிரி. அதிலிருந்து லீட் கிடைத்து போலிசுக்கு ஒரு பத்திரிக்கையின் பெயரும் அதில் சம்பந்தப்பட்ட இரண்டு நபர்களின் பெயர்கள் கிடைக்கிறது. பத்திரிக்கை இந்து ராஷடிரா; அதன் ஆசிரியர் நதுராம் கோட்சே; பப்ளிஷர் ஆப்தே. போலிசுக்கு கோட்சேயும் ஆப்தேவும் வெறும் பெயர்களாக ஒரு புகை மூட்டம் போலத் தெரியவரும் இந்த இடத்தில் ஒரு கொக்கி போட்டு நிறுத்தியிருக்கலாம். ஆனால் மாட்டிக் கொண்ட மதன்லாலை கூட்டிக் கொண்டு டில்லி போலிசார் புலனாய்வில் இறங்கியதை இரண்டு நீளமான பாராக்களின் மூலம் சொல்லி கொஞ்சம் தொய்வு உண்டாக்குகிறார் மாலன்
இந்த அத்தியாயத்திலும் மாலன், தகவல் சேகரிப்பில் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம்
பழைய டெல்லி மெரினா ஹோட்டலில் கோட்சேயும் ஆப்தேயும் எம். தேஷ்பாண்டே மற்றும் எம். தேஷ்பாண்டே என போலி பெயரின் அறை எடுத்திருந்ததையும் சொல்லி இருக்கலாம். அதே போல அந்த ஹோட்டலின் மானேஜர் பசேகோ (Reference No:2) இதை விசாரணையில் சொன்னதை சொல்லி இருக்கலாம். அவர்கள் அறை எடுத்த ஹோட்டல் பில் இங்கே படமாக

விசாரணையில் உண்டான போலிசின் ஆயத்த பர்மாலிடிகளை கொஞ்சமாகச் சொல்லும் அத்தியாயம் ஏழு.

சுதந்திரம் வாங்கி சில மாதங்கள் மட்டுமே கடந்திருந்த நிலையில் ஆபிசர்களின் மனநிலையினை சிக்கனமான வார்த்தைகளில் மாலன் ,” வெள்ளைக்காரனுக்கு விழுந்து விழுந்து சலாம் வைத்தவர்கள் சுதந்திர இந்தியனுக்கு பதில் சொல்ல சோம்பல்படுகிறார்கள்”

கொலையாளிகளின் பூர்விகம் மராட்டிய மாநிலம் என்பதை போலிசார் மோப்பம் பிடித்தபின் புலனாய்வின் ஒரு பகுதி பம்பாய்க்கு தாவும் சுவாரசியத்துடன் இங்கே நிறுத்துகிறார் மாலன்

எட்டாம் அத்தியாயம்

காந்தி மீது 20-ஜனவரி-1948 நடந்த் கொலை முயற்சியின் பூர்விகம் மராட்டிய மண்ணில். அங்கே உள்துறை அமைச்சர் மொரார்ஜி தேசாய். அவர் இந்த விசாரணையை ஜிம்மி என்ற செல்லப் பெயர் கொண்ட ஜேடி நகர்வாலா என்ற பம்பாயின் டெபுடி கமிஷ்னர் ஆஃப் போலிஸ் வசம் ஒப்படைப்பது வரை சரியாக விசாரித்து எழுதியிருக்கிறார் மாலன். ஆனால் இங்கேயும் இரண்டு தகவல்களில் சின்ன சறுக்கல்.

மொரார்ஜி 21-ஜனவரி-1948 ஜேடி நகர்வாலா என்ற அந்த அதிகாரியிடம் இது பற்றி தனது அலுவலக்த்தில் விவாதித்தது போல் சொல்லியிருக்கிறார் மாலன். ஆனால் மொரார்ஜிக்கு தகவல் பேராசிரியர் ஜெயின் என்பவர் மூலம் தெரியவருகிறது. ஜெயின் மொரார்ஜியைச் சந்தித்து விட்டு கிளம்பியது மாலை 5 மணி. உடனே மொரார்ஜி ஜேடி நகர்வாலாவை அழைத்தார். ஆனால் ஜிம்மி என்ற செல்லப் பெயர் கொண்ட அந்த ஆபிசர் அப்போது பிசி. மொரார்ஜிக்கோ இரவு 8.30 மணிக்கு பம்பாய் செண்ட்ரல் ஸ்டேஷனில் குஜாராத் எக்ஸ்பிரசை பிடிக்க வேண்டும். எனவே அவர் ஜாம்ஷெட் டோரப் நகர்வாலா என்ற நீளமான பெயர் கொண்ட ஜேடி நகர்வாலாவை பம்பாய் செண்ட்ரல் ஸ்டேஷனுக்கு வரச் சொன்னார். மொரார்ஜி , ஜேடி நகர்வாலா சந்திப்பு பம்பாய் செண்ட்ரல் ஸ்டேஷனில் தான் 21-ஜனவரி-1948 நடந்தது. (Reference No 3)

அதே போல் இந்த கொலைத் திட்டத்தின் பூர்விகம் மராட்டிய மாநிலம் தான் என்பதை தனக்கு சொன்னது ஒரு டாக்டர் என ஜேடி நகர்வாலவிடம் மொரார்ஜி சொல்வதாக காட்சியமைத்திருக்கிறார் மாலன். மொரார்ஜியிடம் தகவல் சொன்னது டாக்டர் ஜெயின். ஆனால் எம்.பி.பி.எஸ் டாக்டரில்லை. பிஹெச்டி வாங்கிய முனைவர். ஜெயின். ஹிந்தி பேராசிரியர். அவரது வாக்கு மூலத்தின் முதல் இரண்டு பக்கங்கள் இங்கே

எட்டாம் அத்தியாயம் விஷ்ணு கர்க்காரே டெல்லிக்கு வந்தும் தனக்கு துப்பாக்கி கிடைக்கவில்லையே என அங்கலாய்க்கும் வரிகளுடனும் அதற்கு குவாலியர் பக்கம் தானே போய் வாங்கி வரலாம் என்ற சமாதனத்துடனும் முடிகிறது. இங்கேயும் தகவல்களில் முரண்பாடு. இரண்டாவது கொலை முயற்சிக்கு டெல்லிக்கு வரும் ஆப்தேயும் கோட்சேவும் தான் குவாலியர் போகின்றனர் 27-ஜனவரி-1948. அது அவர்களது திட்டத்தில் ஏற்கனவே முடிவான ஒன்று. ஆக இங்கே மாலன் சொல்லும் விஷ்ணு கர்க்காரேயின் புலம்பல் மாலனின் கற்பனனையாகத் தான் இருக்கவேண்டும். எப்படி என்று அத்தியாயம் பத்திற்கான விமர்சனத்தில் சொல்லியிருக்கிறேன்

ஒன்பதாம் அத்தியாயம் போலிசாரின் வலைவிரிப்பு நடவடிக்கைகள் பற்றி அத்துனை சுவாரசியமில்லாமல் நகர்ந்து டக்கென்று முடிகிறது

ஒன்பதாம் அத்தியாயத்திற்கும் பத்தாம் அத்தியாயத்திற்கும் நிறைய இடைவெளி.

பத்தாம் அத்தியாயம் கோட்சே பழைய டெல்லி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் தூக்கத்திலிருந்து தூக்கிவாரி போட்டு எழுந்திருப்பது போல ஆரம்பிக்கிறார் மாலன்.

கோட்சேயும் ஆப்தேயும் ஏர் இந்தியா விமானம் மூலம் 27—ஜனவரி-1948 என். விநாயக் ராவ், டி.நாராயண் ராவ் என்ற போலி பெயர்களில் பயணித்ததை சொல்லி இருக்கலாம். அவர்கள் பயணித்த டிக்கெட் படம் இங்கே.
அவர்கள் இப்படி போலி பெயரில் பயணித்தனர் என்பதை பின்னர் நடந்த விசாரணையில் 27-ஜனவரி-1948 அந்த விமானத்தில் ஏர்ஹோஸ்டசாக இருந்த லோர்னா வுட்பிரிட்ஜ் என்ற மாதுவை பிப்ரவரி 1948 விசாரித்து போலிசார் ஊர்ஜிதப்படுத்தியதைச் சொல்லியிருக்கலாம்.( Reference No 4)

கோட்சேயும் ஆப்தேவும் தான் 27-ஜனவரி-1948 டெல்லிக்கு விமானத்தில் வந்த உடன் குவாலியருக்கு ட்ரெயின் மூலம் போய் தத்தாத்ரேய பர்சுரே என்பவரிடம் பெரட்டா என்ற இத்தாலிய மாடல் துப்பாக்கியை வாங்கி வந்தனர். இந்த பர்சுரே பெயர் கொலை வழக்கின் தீர்ப்பில் இருக்கிறது

கோட்சே பழைய டெல்லி ரயில் நிலைய ரிடயரிங் ரூமில் நாரயண ராவ் என்ற பெயரில் அறை எடுத்து தங்கியதாகச் சொல்கிறார் மாலன். ஆனால் கோட்சே விநாயக் ராவ் என்ற பெயரில் அறை எடுத்திருந்தான். (Reference No 5)

அத்தியாயம் 11, 12, 13, 14, 15 என வேகமாக தன் நடை வேகத்தால் கதையினை மிக லாவகாமாகக் கையாண்டிருக்கிறார் மாலன்.

காந்தியின் கொலை தவிர்த்திருக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்ற போலிஸ் அதிகாரி ரமணனின் வருத்தத்துடன் கதை முடிகிறது. அது ரமணனின் வருத்தம் மட்டுமல்ல. மாலனின் வருத்தம் மட்டுமல்ல. மொத்த இந்தியாவின் வருத்தம்.

கொலை வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி ஆத்ம் சரண் தீர்ப்பில் போலிசாரின் மெத்தனத்தை குறிப்பிட்டிருக்கிறார்

I may bring to the notice of the Central Government the slackness of the Police in the investigation of the case during the period between 20-Jan-1948 and 30-Jan-1948. The Delhi Police had obtained a detailed statement from Madanlal Phawa soon after his arrest on 20-Jan-1948. The Bombay Police had also been reported the statement of Dr. Jain that he had made to Hon’ble Morarji Desai on 21-Jan-1948. The Delhi Police and Bombay Police had contacted each other soon after these two statements had been made. Yet the Police miserably failed to derive any advantage from these two statements. Had the slightest keenness been shown in the investigation of the case at that stage the tragedy probably could have been averted

காந்தியின் கொலை மிக சமீபத்திய சரித்திரமே. இதற்கான ஆதரங்களை சேகரிப்பதில் மாலன் அவர்களுக்கு மிகுந்த சிரமம் இருந்தது என்று அவர் சொல்வதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

கதை சொல்வதில், கதை சொல்லும் யுத்தியில் செலுத்திய கவனம் கதைக்கான ஆதரங்களை சேகரிப்பதிலும் அதை சரிபார்ப்பதிலும் காட்டவில்லை என்றே தோன்றுகிறது.

ஆதாரங்கள் சரி பார்க்கப்பட்ட பின்னரே தகவல்க்ள் பயன்படுத்தப்பட்டன என்ற மாலன் அவர்களின் க்ளெய்ம் மிகவும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்று. தேதிகளில் முரண்பாடு, பெயர்களில் முரண்பாடு என நிறைய சறுக்கல்கள். திகம்பர பாட்கேவின் வேலையாள் சங்கர் கிஸ்தயா என்ற ஆளைப் பற்றி மாலன் கதையில் எங்கேயும் சொல்லவில்லை. இந்த ஆசாமி வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒருவர் என்ற உண்மை மாலனின் சிரமமான தேடலில் கிடைக்கவில்லை என்பது ஆச்சரியமே

மாலனின் ஜனகணமன நாவலின் அட்டை, “ கோட்சே என்கிற மனிதனை ரத்தமும் சதையும் உயிரும் உணர்வுமாக இந்நாவல் படம்பிடிக்கும் அளவுக்கு வேறு எந்தப் படைப்பும் செய்த்ததில்லை” என்று சொல்வதும் மிகவும் மிகைப்படுத்தப்பட்டது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

”ஒரே ஒரு இடம் நெருடுகிறது” என இதற்கு முன்னுரை எழுதியிருக்கும் பெருமதிப்பிற்குரிய கல்கி இராஜேந்திரன் அவர்களுக்கு இந்த விமர்சனம் மூலம் நான் சொல்லும் செய்தி “ நிறைய இடஙகளில் இடறுகிறது சார்”

இந்த புத்தகம் கிழக்கு பதிப்பகத்தின் வெளியீடு.

(http://nhm.in/shop/978-81-8368-021-9.html)

நல்ல காகிதம். படிக்க ஏதுவான் நேர்த்தியானஃபாண்ட். அளவான லைன் ஸ்பேசிங்க. பதிப்பகத்தாருக்கு எனது வாழ்த்துகள்.

ஒரு விண்ணப்பமும் : எனது இந்த விமர்சனத்தினை திரு. மாலன் அவர்களுக்கு அனுப்பினால் சந்தோஷப்படுவேன். அவர் அந்தக் கற்பனை ரமணனை வைத்து எமெர்ஜென்சி கால வரலாறு தொடர்பான நாவல் எழுதலாம் எனச் சொல்லியிருக்கார். அந்த நாவல் எழுதும் பட்சம் இன்னும் கொஞ்சம் கவனமாக இருக்கலாம் அல்லவா

மாலன் போன்ற சீனியரான ஒருவரிடம் இத்தனை சறுக்கல்களா என ஆச்சரியப் படுக்கிறேன்

இங்கே இந்த விமர்சனத்துக்காக நான் மேற்கோள் காட்டியிருக்கும் Reference எல்லாம் THE MEN WHO KILLED GANDHI – BY MANOHAR MALGONKAR (Rolli Books ) என்ற புத்தகத்திலிருந்து.

நான் ஜனகணமனவுக்கு விமர்சனம் எழுதப் போகிறேன் எனச் சொன்னவுடன் இந்தப் புத்தகத்தை உடனே எனக்கு அனுப்பிய என் நண்பர் கார்த்திக் சுப்பிரமணியனுக்கு நான் வெறுமனே நன்றி என்று சொன்னால் மட்டும் போதாது

Reference No1: THE MEN WHO KILLED GANDHI PAGE NO: 123
Reference No 2: THE MEN WHO KILLED GANDHI PAGE NO: 190-191
Reference No 3: THE MEN WHO KILLED GANDHI PAGE NO: 198
Reference No 4: THE MEN WHO KILLED GANDHI PAGE NO: 217
Reference No 5: THE MEN WHO KILLED GANDHI PAGE NO: 233

கடிதம்- 5

நான் இப்படியான உருக்கமான கடிதம் வாசித்ததேயில்லை எனச் சொல்லலாம். இனிமேலும் வாசிப்பேனா என்பதும் சந்தேகம்தான்.
அந்தக் கடிதம் வார்த்தை வார்த்தையாக இன்னதென்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் யார் யாருக்கு எது பற்றி எழுதினார் எனத் தெரியும்

ஒரு சின்னப்பையன். புகைபிடித்தது தப்பென்று மனசுக்குப்பட்டதால், தன் அப்பாவிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு எழுதுகிறான். அதுவும் படுத்த படுக்கையாக இருக்கின்ற அப்பாவிடம். அவரின் ரியாக்‌ஷனிலிருந்து அந்தக் கடிதம் எப்படியானதொரு மனோபாவத்தை அந்த அப்பாவுக்கு சொல்லியிருக்கலாம் என யூகிக்கலாம். அந்தச் சிறுவனே எழுதுகிறான் :

”அவர் முழுவதும் படித்தார். முத்துத் துளிகள் போல் அவர் கண்களில் கண்ணீர்....... “

அந்தக் கண்ணீர் தன்னை அப்பா மன்னித்துவிட்டதை உணர்த்தியதாக எழுதும் சிறுவன் இன்னும் சொல்கிறான்..

“இவ்விதமான் உயர்வான மன்னிக்கும் குணம் என் தந்தைக்கு இயல்பானதன்று; கோபமடைவார். கடும் சொற்களைக் கூறுவார். தலையில் அடித்துக் கொள்வார் என்றெல்லாம் நான் நினைத்திருந்தேன். ஆனால், அவரோ அவ்வளவு அற்புதமாக அமைதியுடன் இருந்தார். மறைக்காமல் எல்லாவற்றையும் நான் ஒப்புக்கொண்டதே இதற்கு காரணம் என நம்புகிறேன். மன்னிப்பு அளிக்க உரிமை உள்ளவரிடம் குற்றத்தை ஒளியாது ஒப்புக்கொண்டு விடுவதோடு, இனி அத்தகைய பாவத்தை செய்வதில்லை என்றும் உறுதிமொழி கூறுவதே செய்த குற்றத்திற்கு சரியான வகையில் வருத்தப்படுவதாகும். என் குற்றத்தை நான் ஒப்புக் கொண்டுவிட்டது என்னைப் பற்றி கவலை இல்லை என்று என் தந்தையை உணரும்படி செய்தது என்பதை அறிவேன்”
அந்த சின்னப் பையனுக்கு இன்றை தேதிக்கு 139 வயசாகி விட்டது. ஆனாலும் அவன் கடிதமோ அந்த எழுத்தோ அந்த சிந்தனையோ இன்னும் இளமையாகத் தான் இருக்கு.

I would strongly say HE IS STILL relevant